Bronisław Romuald Koszutski herbu Leszczyc (ur. 7 lutego 1875 w Ibramowicach, zm. 4 września 1952 w Warszawie) – polski lekarz, okulista, doktor nauk medycznych (1906), działacz społeczny, działacz ruchu robotniczego, w latach 1945–1947 prezydent Kalisza.
Życiorys Rodzina Urodził się w Ibramowicach, w zubożałej rodzinie szlacheckiej; był synem Kazimierza Koszutskiego, powstańca styczniowego, i Bronisławy z domu MazarakiWg geneteka.genealodzy.pl urodził się w 1876 [dostęp: 29 VI 2017 r.]. Jego braćmi byli Stanisław, działacz polityczny i historyk, oraz Kazimierz, burmistrz Kalisza. Jego żoną była Józefa Zboromirska, lekarka, z którą mieli dzieci: Halinę, Józefa, Bronisława, Wandę i Jadwigę. Jest pradziadkiem Michała ListkiewiczaKorzenie Listkiewicza [dostęp: 29 VI 2017 r.].
Edukacja i działalność społeczno-polityczna Ukończył w 1896 r. w Kielcach Męskie Gimnazjum RządoweA. Massalski, J. Szczepański, Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Kielce 2010, s. 93, w którym od 1892 należał do tajnego kółka samokształceniowego oraz od 1893 do 1895 brał udział w Warszawie w ogólnokrajowych zjazdach organizacji uczniowskich. W 1893 współorganizator strajku rzemieślników w Szczecnie k. Kielc. Członkiem Socjaldemokracji Królestwa Polskiego został w 1894. Od 1896 do 1901, kiedy na Uniwersytecie Jagiellońskim studiował medycynę działał w: Stowarzyszeniu Młodzieży Postępowej „Zjednoczenie”, Stowarzyszeniu Młodzieży Socjalistycznej „Ruch”, Towarzystwie Uniwersytetu Ludowego, im. A. Mickiewicza oraz Polskiej Partii Socjalistyczno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. Uczestnik zjazdu grup zagranicznych SDKPiL w 1900 w Lipsku. Kiedy w 1902 pracował w Zakopanem jako lekarz Domu Zdrowia Bratniej Pomocy miał możliwość pomóc się kurować Feliksowi Dzierżyńskiemu oraz udzielił mu pomocy w 1903 w wydawaniu „Czerwonego Sztandaru”. Przed rewolucji 1905 oraz w czasie jej trwania przewoził do Warszawy literaturę partyjną i broń. Był od strony technicznej organizatorem w 1906 w Zakopanem V Zjazdu SDKPiL. W tym samym roku na UJ wręczono mu dyplom doktora medycyny i pracował w szpitalu św. Ludwika do kwietnia 1907.
Aktywność zawodowa i społeczna po ukończeniu studiów W Moskwie w lipcu 1907 nostryfikował dyplom lekarski, a następnie do końca przyszłego roku pracował w tamtejszej klinice okulistycznej. Zamieszkał w Kaliszu na początku 1909. Do 1939 połączył odbywanie praktyki zawodowej ze Szpitalem Św. Trójcy. Był w 1910 organizatorem ambulatoryjnego leczenia biednych, a w następnych dwóch latach przeprowadził badania mieszkań suterenowych i dzieci chorujących na gruźlicę. W czasie wykonywania obowiązków radnego postulował w 1917 zbadanie w Kaliszu stanu i potrzeb szpitali. Od 1919 przez 3 kadencje zasiadał w radzie miejskiej Kalisza, a od 1933 do 1939 członek Państwowej Naczelnej Rady Zdrowia. W 1933 zorganizował powszechne szczepienie kaliskich dzieci przeciw dyfterytowi, a także przyczynił się do zwalczania jaglicy. Aktywny członek i prezes od 1909 do 1939: Kaliskiego Towarzystwa LekarskiegoBył także jego członkiem honorowym, zob. H. Bojczuk, "Zeszyty Naukowe Kaliskiego Towarzystwa Lekarskiego" 1972-2001:, "Medycyna Nowożytna", 9, 2002, nr 1-2, s. 226., Towarzystwa Dobroczynności i Towarzystwa Kursów Popularnych im. Adama Asnyka. Należał również do Powiatowej i Miejskiej Rady Szkolnej. W czasie trwania okupacji niemieckiej pracował w Ubezpieczalni w Kaliszu, a kiedy wyzwolono miasto organizował w nim na nowo szpitalnictwo. Prezydent Kalisza od 25 stycznia 1945 do lipca 1947. Jako aktywny członek Polskiej Partii Robotniczej w 1948 reprezentował Kalisz na Kongresie Zjednoczeniowym. Członek Komitetu Miejskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i działał w wielu stowarzyszeniach społecznych. Zmarł w Warszawie 4 września 1952.
Upamiętnienie W 1954 we wsi Wolica został otwarty Szpital Przeciwgruźliczy im. Bronisława KoszutskiegoJ.T. Marcinkowski, A. Bajek, I. Galewska, Historia szpitalnictwa w Kaliszu, "Hygeia", 2011, 46/2, s. 297..
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (postanowieniem prezydenta Bolesława Bieruta z 4 kwietnia 1952 za wybitne zasługi w pracy zawodowej i społeczno-politycznej). Złoty Krzyż Zasługi (przed 1939)Dział: Kronika, [w:] "Kaliskie ABC", R. II, 29 września 1938 (czwartek), nr 269.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach Kategoria:Członkowie Komitetów Miejskich PZPR Bronisław Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy okuliści Kategoria:Prezydenci Kalisza Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Radni Kalisza Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1952