Stefan Oskar Pronaszko (ur. 4 marca 1896 w Winnicy, zm. 1943 w KL Buchenwald) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, piłkarz grający na pozycji napastnika, współzałożyciel i zawodnik Polonii Warszawa.
Życiorys Ukończył gimnazjum. Był współzałożycielem stołecznego klubu Polonia Warszawa. 8 października 1915 r., razem z Tadeuszem Gebethnerem i Marianem Strzeleckim, był inicjatorem zebrania założycielskiego klubu zorganizowanego w mieszkaniu przy ul. Zgoda 12 w Warszawie.
Od listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1920 roku w korpusie oficerów jazdyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 177.. Na porucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1923 roku w korpusie oficerów kawalerii. Do 1931 roku pełnił służbę w 22 pułku Ułanów Podkarpackich w Radymnie (od czerwca 1924 roku w Brodach)Rocznik oficerów kawalerii 1930, Główna Drukarnia Wojskowa, nakładem Przeglądu Kawaleryjskiego, Warszawa 1930, s. 35, 93.. Od 15 czerwca do 15 września 1930 roku odbył trzymiesięczną praktykę w artylerii i piechocie, a następnie (od 15 października do 15 grudnia 1930 roku) ukończył Kurs próbny przy Wyższej Szkole Wojennej. 5 stycznia 1931 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1930–1932. 17 grudnia 1931 roku został awansowany na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 401.. 1 listopada 1932 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie na stanowisko oficera sztabu. Następnie pełnił służbę w 7 pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim na stanowisku dowódcy szwadronu. W latach 1937–1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisku zastępcy komendanta Szkoły Podchorążych Kawalerii i dyrektora nauk. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 16. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
W kampanii wrześniowej 1939 roku był zastępcą szefa Oddziału IV Sztabu Dowództwa Obrony Warszawy. Następnie jako jeniec w Oflagu VI B Dössel. Członek władz konspiracyjnych w oflagu. Zamordowany w październiku 1943 roku w obozie koncentracyjnym BuchenwaldLudwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, , s. 286..
Jego starszy brat Andrzej Pronaszko był malarzem i scenografem teatralnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Ludzie urodzeni w Winnicy Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Ofiary KL Buchenwald Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Ułanów Podkarpackich Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Piłkarze Polonii Warszawa Kategoria:Polscy rajdowcy Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego straceni przez Niemcy nazistowskie