thumb|240px|Grób prof. Józefa Półturzyckiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Józef Półturzycki (ur. 22 listopada 1934 w Warszawie, zm. 25 sierpnia 2021) – polski pedagog pochodzenia tatarskiego, specjalista w zakresie dydaktyki, pedagogiki dorosłych, pedagogiki i oświaty dorosłych oraz teorii edukacji ustawicznej, prof. zw. dr hab. Uniwersytetu Warszawskiego (UW), dziekan Wydziału Pedagogicznego Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku, były dziekan Wydziału Pedagogicznego Wyższej Szkoły Społeczno-Ekonomicznej w Warszawie. Członek Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN.
Życiorys Urodził się w Warszawie, ale dzieciństwo spędził w Nieświeżu. Jego ojciec Mateusz Pólturzycki był muzułmaninem oraz bratem Bronislawa Pólturzyckiego radziecko - polskiego dowódcy wojskowego narodowości polsko-tatarskiej herbu Przyjaciel. Dziadek Józefa Polturzyckiego mial równiez na imię Józef Pólturzycki (1834—1908) byl urzędnikiem nieświeżskim i uczestniczyl w powstaniu polskim z 1863 roku. Po II wojnie światowej jego rodzina została wysiedlona i zamieszkała w Poznaniu. Tam skończył szkołę podstawową i średnią oraz zdał maturę. W 1954 roku ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował jako nauczyciel w liceum pedagogicznym oraz w liceach wieczorowych i korespondencyjnych w Warszawie. Po obronie w1966 roku pracy doktorskiej pracował w Instytucie Pedagogiki Ministerstwa Oświaty. Od 1976 roku pracował na Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Warszawskiego. Dodatkowo pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, w latach 1992-2002 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1995-2015 był dziekanem Wydziału Pedagogicznego w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku. Był kierownikiem Katedry Edukacji Ustawicznej i Andragogiki Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera G II, rząd 1, grób 24).
Wybrana bibliografia autorska Spór o kształcenie ustawiczne (Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji - Państwowego Instytutu Badawczego; Warszawa-Radom 2016) Niepokój o dydaktykę (Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji - Państwowego Instytutu Badawczego; Warszawa-Radom 2014) Edukacja w Szwecji (Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji - Państwowego Instytutu Badawczego; Radom 2009) Aleksander Kamiński (Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji - Państwowego Instytutu Badawczego; Radom 2006; ) Adam Mickiewicz jako nauczyciel i pedagog. Muzea Adama Mickiewicza (Wydawnictwo Naukowe Novum, Płock 2005) Jak pisać pracę licencjacką? Poradnik dla studentów WSSE (Wyższa Szkoła Społeczno-Ekonomiczna w Warszawie, Warszawa 2005) Dydaktyka dla nauczycieli (Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń, cop. 1999; ISN:8371744218) Dydaktyka dorosłych (WSiP, Warszawa 1991; ) Edukacja dorosłych za granicą (Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 1998; ) Klęska Grunwaldu na lekcji (Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 1997) Jak studiować zaocznie (Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 1995) Lekcja w szkole współczesnej (WSiP, Warszawa 1985) Wdrażanie do samokształcenia (WSiP, Warszawa 1983) Tendencje rozwojowe kształcenia ustawicznego (PWN, Warszawa 1981) Ucz się sam - o technice samokształcenia (Instytut Wydawniczy CRZZ, Warszawa 1967) O technice uczenia się dorosłych (PZWS, Warszawa 1966)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 2021 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie