Edmund Chromiński (ur. 8 listopada 1874 w Rykach, zm. 17 września 1954 w Krakowie) – polski inżynier, profesor budowy i eksploatacji kotłów parowych, rektor AGH.
Życiorys Syn Teofila i Marii z domu Jasiuk. Rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w zakresie filozofii. Przeniósł się na Politechnikę Lwowską na studia z zakresu budowy maszyn. Pracę zawodową rozpoczął w Wiedniu przy dozorze kotłów. Potem został przeniesiony do Krakowa. Z AG (potem AGH) był związany od 1921. W latach 1926–1928 był rektorem.
Został aresztowany przez gestapo 6 listopada 1939 w ramach tzw. Sonderaktion Krakau wymierzonej w przedstawicieli polskiej inteligencji. Razem z innymi profesorami i pracownikami krakowskich uczelni został wywieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Odzyskał wolność w lutym 1940.
Życie prywatne Z żoną Marią Haberko mieli troje dzieci, córkę Janinę i synów: Witolda i Tadeusza.
Zmarł w 1954, został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera: HB, rząd: płn, miejsce: 10). thumb|240px|Grób prof. Edmunda Chromińskiego na cmentarzu Rakowickim Odznaczenia Medal za Długoletnią Służbę (1938) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1949)
Wybrane prace Metan w spalinach - 1936 Sprawność kotłów parowych - 1936 Badanie węgla na zwietrzenie - 1939 Kotły parowe i ich obsługa - 1944 Maszynoznawstwo ogólne - 1953
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Rykach Kategoria:Polscy inżynierowie budowy maszyn Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Rektorzy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Ofiary Sonderaktion Krakau Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Zmarli w 1954