Muyong Suyŏn (ur. 1651, zm. październik 1719) – koreański mistrz sŏn o silnym nastawieniu doktrynalnym.
Życiorys Jego nazwisko rodzinne to O. W wieku 19 lat przybył do klasztoru Songgwang i rozpoczął praktykę pod kierunkiem mistrza Hyegwana. Następnie zmienił klasztor na Sŏnam i nauczyciela na Ch'imgoenga w celu praktykowania zarówno sŏnu jak i doktryny (kyo). Następnie praktykował sŏn w pustelni Sangbaegun na górze Paegun. W końcu został uczniem mistrza Paegama Sŏngch’onga w pustelni Ŭnjŏk należącej do Songgwang sa. Wytrwale studiował trzy rodzaje buddyjskich tekstów i osiągnął zbieżność nauk sŏn i doktryny.
W 6 roku panowania króla Sukjonga (w 1670 roku) prowadził wykłady w pustelni Sinsŏn klasztoru Chinggwang. W 1719 roku został wybrany przewodniczącym konkursu poświęconego Sutrze Hwaŏm i Oświeconym wersom sŏnu, który zgromadził 300 mistrzów sŏn z południowo-wschodnich i południowo-zachodnich regionów Korei.
Zmarł w październiku 1719 rokuChung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Ss. 186.
Prace literackie Muyongjip (Zbiór Muyonga)
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 56/29. Shiwu Qinggong (Shishi) (1272–1352) Chiny; szkoła yangqi 57/30/1. T’aego Poŭ (1301–1382) Korea; szkoła imje chong; od 1356 chogye chong 58/31/2. Ch'anyǒng 58/31/2. Choi 58/31/2. Wŏngyu 58/31/2. Hwanam Honsu (1320–1392) 59/32/3. Kugok Kakun (bd) 60/33/4. Pyŏkkye Chŏngsim (zm. ok. 1492) 61/34/5. Pyŏksong Chiŏm (1464–1534) 62/35/6. Ilsŏn Kyŏngsŏng (1482–1568) 62/35/6. Puyong Yŏnggwan (1485–1571) 63/36/7. Puhyu Sŏnsu (1543–1615) 64/37/8. Noejŏng Ŭngmuk (bd) 64/37/8. Siga Huiok (bd) 64/37/8. Songgye Sŏnghyŏn (bd) 64/37/8. Hwanjŏk Inmun (bd) 64/37/8. P'oheo Tamsu (bd) 64/37/8. Huiŏn (bd) 64/37/8. Pyŏgam Kaksŏng (1575–1660) 65/38/9. Moun Ch'inŏn (bd) 65/38/9. Paekgok Ch’ŏnŭng (1617–1680) 65/38/9. Ch’wimi Such’o (1590–1660) 66/39/10. Paegam Sŏngch’ong (1631–1700) 67/40/11. Pogwang Wonmin (bd) 68/41/12. Hoeam Sŏng’an (bd) 67/40/11. Muyong Suyŏn (1651–1719) 68/41/12. Po’ŭng Wijŏng (bd) 68/41/12. Yŏnghae Yakt’an (bd) 69/42/13. P’ungam Sech’al (1688–1767) 70/43/14. Mugam Ch’oenul (1717–1790) 71/44/15. Hwanhae Pŏbrin (bd) 71/44/15. Pong’am Nakhyŏn (bd) 71/44/15. Sŏngbong Chang’ŏn (bd) 71/44/15. Wawol Kyop’yŏng (bd) 70/43/14. Yuak Ch’aekhyŏn (bd) 70/43/14. Ŭng’am Nang’yun (bd) 70/43/14. Che’un Haejing (bd) 70/43/14. Pyŏkdam Haeng’in (bd) 68/41/12. Wanhwa Ch’ŏhae (bd) 66/39/10. Ch’wiam Haeran (bd) 66/39/10. Sŏlp’a Mingi (bd) 65/38/9. Paekgok Ch’ŏnŭng (bd) 66/39/10. Ku’am Sŭnggak (bd) 66/39/10. Sigyŏng Chinmyŏng (bd) 66/39/10. Taeji Haeyŏn (bd) 66/39/10. Sŏlbin Sasun (bd) 63/36/7. Ch'ŏnghŏ Hyujŏng (1520–1604) (znany jako Sŏsan Taesa)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Koreańscy mistrzowie sŏn Kategoria:Urodzeni w 1651 Kategoria:Zmarli w 1719