Phanerochaete P. Karst. (korownica) – rodzaj grzybów z rodziny korownicowatych (Phanerochaetaceae).
Charakterystyka Grzyby kortycjoidalne o owocniku rozpostartym lub rozproszonym, do podłoża przyrośniętym w różnym stopniu, w stanie świeżym woskowatym, po wysuszeniu błoniastym. Powierzchnia biaława do żółtawej, czerwono-pomarańczowa lub brązowa. Hymenofor poroidalny, gładki, grudkowaty lub aksamitny z powodu wystających cystyd, brzeg włóknisty lub strzępiasty. System strzępkowy monomityczny, strzępki pod skórką przeważnie o szerokości 5 μm lub większej, z reguły grubościenne, z prostymi przegrodami, rzadko z pojedynczymi, podwójnymi lub wielokrotnymi sprzążkami, proste i równoległe z rozproszonymi odgałęzieniami, w subikulum strzępki cienkościenne, bogato rozgałęzione i splecione, bez sprzążek. Wszystkie strzępki gładkie lub w pewnym stopniu inkrustowane. Cystydy liczne, cylindryczne lub mniej lub bardziej zwężające się, zwykle septowane, zawsze z prostą przegrodą u podstawy, nagie lub silnie inkrustowane. Podstawki wąsko maczugowate lub cylindryczne, cienkościenne z prostą przegrodą u podstawy. Bazydiospory wąsko elipsoidalne, allantoidalne do niemal kulistych, szkliste, gładkie, cienkościenne, zwykle z małym wierzchołkiem, nieamyloidalne, niecyjanofilne.
Phanerochaete to duży rodzaj, charakteryzujący się głównie skórzastymi owocnikami, strzępkami generatywnymi z prostą przegrodą (w strzępkach subikulum mogą występować nawet pojedyncze lub wielokrotne sprzążki), maczugowatymi podstawkami i gładkimi, nieamyloidalnymi bazydiosporami. Według niektórych badań molekularnych, jest polifiletyczny. Badania molekularne przeprowadzone przez Wu i in. (2010) potwierdzają złożoną delimitację, w której większość gatunków Phanerochaete jest rozproszona w kladzie phlebioidalnym w rzędzie żagwiowców (Polyporales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phanerochaetaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Phanerochaete utworzył Petter Adolf Karsten w 1889 r. Gatunkiem typowym jest Phanerochaete alnea (Fr.) P. Karst. 1889. Synonimy: Corticium Fr., Efibula Sheng H. Wu, Grandiniella P. Karst., Membranicium J. Erikss., Xerocarpus P. Karst. Polską nazwę nadali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako pleśniak, płaskosz, powłocznik, osnówka i żylica.
Gatunki występujące w Polsce: Phanerochaete affinis (Burt) Parmasto 1968 Phanerochaete cacao (P. Karst.) K.H. Larss. & Spirin 2025 – tzw. żylak kremowobrązowy Phanerochaete calotricha (P. Karst.) J. Erikss. & Ryvarden 1978 – korownica żółknąca Phanerochaete cumulodentata (Nikol.) Parmasto 2015 Phanerochaete laevis (Fr.) J. Erikss. & Ryvarden 1978 – korownica gładka Phanerochaete livescens (P. Karst.) Volobuev & Spirin 2015 – korownica ostrorozwierkowa Phanerochaete sordida (P. Karst.) J. Erikss. & Ryvarden 1978 – korownica kremowa Phanerochaete velutina (DC.) P. Karst. 1898 – korownica aksamitna Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody i innych.
Przypisy W. Wojewoda nie podał nazwy traktując ten gatunek jako synonim Phanerochaete laevis, jednak według Index Fungorum jest to odrębny gatunek. Podany jako Phanerochaete cumulodentata (Nikol.) Parmasto (synonim). W. Wojewoda podał polską nazwę dla synonimu Phlebia subserialis (Bourdot & Galzin) Donk.
Kategoria:Korownicowate