Adolf Kamienobrodzki (ur. 20 stycznia 1871 w Wiedniu, zm. 19 listopada 1946 we Wrocławiu) – polski architekt.
Życiorys Urodził się w rodzinie malarza i architekta Alfreda Kamienobrodzkiego i jego żony i Józefy z domu Kretzmary. Ukończył III gimnazjum we Lwowie. W 1894 skończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Naukę kontynuował w paryskiej Ecole des Beaux Arts pod kierunkiem Paula Blondela. Po powrocie do Lwowa pracował w pracowni architektonicznej ojca, później w biurze inżyniera Stanisława Hołoniewskiego, a następnie u architekta Zygmunta Kędzierskiego.
Był autorem Podręcznika dla budujących oraz licznych felietonów publikowanych w „Czasopiśmie technicznym”. Od 1896 należał do Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, był członkiem Koła Polskich Architektów we Lwowie. Zasiadał w jury podczas konkursu na projekt przebudowy kościoła św. Anny (1912) i budowy gmachu Izby Rzemiosła (1912). Pracował jako uprawniony architekt krajowego komitetu wykonawczego, ale ze względu na stan zdrowia po 1931 przeszedł w stan spoczynku. Mieszkał przy ulicy Wronowskich 11, obecna Fiłareta Kołessy.
W 1936 przeprowadził się do Warszawy, podczas Powstania warszawskiego był przetrzymywany w obozie przejściowym na Zieleniak. W 1946 mimo bardzo złego stanu zdrowia zdecydował się na przeprowadzkę z synem do Wrocławia, gdzie zmarł 19 listopada 1946, spoczywa na Cmentarzu św. Wawrzyńca przy ulicy Odona Bujwida. mały|Grób Adolfa Kamienobrodzkiego na Cmentarzu Świętego Wawrzyńca we Wrocławiu (1a/4/9) śp. Adolf Kamienobrodzki wyszukiwarka Grobonet Był żonaty z Wilhelminą Scholtz, miał synów: Wilhelma (1899-1967), profesora technologii rolnej i Jerzego (1905-?) oraz córkę Martę (1898-?).
Dorobek architektoniczny Projekty zrealizowane Dobudowa skrzydła pałacu Sejmu Krajowego, od strony ulicy Listopadowego Czynu (Adama Mickiewicza) we Lwowie (1907-1908). Dwa pawilony Państwowego Zakładu dla Umysłowo Chorych w Kulparkowie (1920). Prace badawcze i konserwatorskie na zamku w Olesku, plany rekonstrukcji (1922-1928). Zabudowania zajezdni tramwajowej u zbiegu ulicy Gwardyjskiej (Kadecka, od 1938 Peowiaków) i Andrieja Sacharowa (Wulecka) we Lwowie (1926-1927). Budynek OCHMATDYT (Ochrony Macierzyństwa i Dzieciństwa) szpitala na ulicy Mykoły Łysenki 31 (Kurkowa) we Lwowie, zbudowana z funduszu ZUS (lata 30. XX w.).
Projekty niezrealizowane II nagroda w konkursie na przebudowę lwowskiego ratusza (1898). II nagroda w konkursie na gmach lwowskiej Izby Gospodarczej przy Prospekcie Szewczenki 17 (Akademicka), współautorem był Władysław Klimczak (1907).
Przypisy
Bibliografia S. Korajska, Kamienobrodzki Adolf, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 11, 1935, s. 521–522. Inż. Adolf Kamienobrodzki, [w:] Album inżynierów i techników w Polsce, Lwów 1932, s. 134.
Linki zewnętrzne
Grób Adolfa Kamienobrodzkiego na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu
Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Architekci związani ze Lwowem Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Pochowani na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu