thumb|Odstęp QT na schemacie zapisu EKG pojedynczego cyklu pracy serca Odstęp QT – fragment zapisu elektrokardiograficznego od początku załamka Q do końca załamka T, obejmujący wspólny czas trwania zespołu QRS, odcinka ST i załamka T. Czas jego trwania i morfologia zapisu odpowiada depolaryzacji i repolaryzacji mięśniówki komór. Nieprawidłowy odstęp QT stwarza predyspozycję do występowania groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu.
Odstęp QT Odstęp QT obejmuje wspólny czas trwania zespołu QRS, odcinka ST i załamka T niezależnie od tego czy zespół QRS rozpoczyna się od załamka Q czy R. Długość odstępu QT zależy od rytmu serca, a także w minimalnym stopniu od płci i wieku badanej osoby i odpowiada w zapisie elektrokardiograficznym czasowi od rozpoczęcia depolaryzacji mięśnia komór do zakończenia okresu ich repolaryzacji.
Skorygowany odstęp QT Dla celów diagnostycznych najczęściej używany jest wzór Bazetta (od nazwiska jego twórcy fizjologa Henry’ego Cuthberta Bazetta)
gdzie: – skorygowany odstęp QT – odstęp od początku zespołu QRS do początku następnego zespołu QRS mierzony w sekundach.
Wartości QT skorygowane według wzoru Bazetta są zawyżone przy częstotliwości rytmu serca powyżej 100/min, natomiast zaniżone przy wartościach rytmu serca poniżej 50/min.
Inne wzory stosowane w obliczeniu QTc: wzór Fridericii (od nazwiska jego twórcy duńskiego lekarza Louisa Sigurda Fridericii)
wzór Framigham (od nazwy badania, podczas którego został opracowany)
wzór Hodgesa (od nazwiska jego twórcy M. Hodgesa)
wzór Ashmana (od nazwiska jego twórcy amerykańskiego lekarza Richarda Ashmana)
gdzie = 0,390 dla kobiet i 0,380 dla mężczyzn, a = 0,07
Obliczenia skorygowanego odstępu QT Odstęp QT może różnić się długością trwania między poszczególnymi odprowadzeniami, wtedy kiedy końcowa część załamka T leży na linii izoelektrycznej w niektórych odprowadzeniach. W takim przypadku jako właściwy należy przyjąć najdłuższy zmierzony odcinek QT. Załamek T może się łączyć z załamkiem U tworząc połączenie nie leżące w linii izoelektrycznej. W takim przypadku należy przyjąć jako koniec odstępu QT początek załamka U. Załamek T może się łączyć z załamkiem P tworząc połączenie nie leżące w linii izoelektrycznej. W takim przypadku należy przyjąć jako koniec odstępu QT początek załamka P.
Automatyczna analiza EKG, gdy wskazuje na wydłużenie QT, wymaga manualnej weryfikacji.
Norma skorygowanego odstępu QT + Normy odstępu QT skorygowanego według wzoru Bazetta QTc (ms) Dzieci (1–15 lat) Kobiety Mężczyźni prawidłowe <440 <450 <430 graniczne 440–460 450–460 430–450 wydłużone >460 >460 >450
Nieprawidłowy odstęp QT Nieprawidłowy odstęp QT stwarza predyspozycję do występowania groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu. Podczas ostrej fazy zawału mięśnia sercowego oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego wydłużenie odstępu QT najczęściej powoduje częstoskurcz komorowy. W przypadku wrodzonego wydłużenia odstępu QT oraz wydłużenia odstępu QT związanego ze stosowaniem leków najczęściej występują torsade de pointes, migotanie komór lub torsade de pointes przechodzące w migotanie komór.
Wrodzone skrócenie odstępu QT zespół krótkiego QT
Nabyte skrócenie odstępu QT hiperkalcemia hiperkaliemia wysiłek fizyczny
Wrodzone wydłużenie odstępu QT zespół Andersen-Tawila zespół Jervella i Lange-Nielsena zespół Romano-Warda
Nabyte wydłużenie odstępu QT choroby ośrodkowego układu nerwowego krwiak śródczaszkowy nadciśnienie śródczaszkowe przerzuty nowotworowe do mózgu tętniak tętnic mózgowych zakrzep śródczaszkowy guz chromochłonny hipotermia jadłowstręt psychiczny leki przeciwarytmiczne z grupy I (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid, apryndyna) leki przeciwarytmiczne z grupy III (amiodaron i sotalol) leki psychotropowe (imipramina, tiorydazyna) uszkodzenie i niedokrwienie mięśnia sercowego zaburzenia elektrolitowe hipokalcemia hipokaliemia hipomagnezemia zatrucie fosforanami organicznymi zawał mięśnia sercowego
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Elektrokardiografia