Sigbjørn Hølmebakk (ur. 2 lutego 1922 w Feda, zm. 25 listopada 1981 w Oslo) – norweski pisarz i publicysta.
Życie Był jednym z inicjatorów powstania norweskiej Sosialistisk Folkeparti (socjalistycznej partii ludowej), a także lewicowym aktywistą przeciwko rozpowszechnianiu broni jądrowej. Opublikował kronikę dotyczącą prześladowania komunistów w Norwegii (1961). Debiut literacki w 1950 (Ikke snakk om høsten). Część powieści została sfilmowana.
Był żonaty kilka razy i miał łącznie ósemkę dzieci, z których część także została pisarzami. thumb|200px|Pomnik w Feda Dzieła Ikke snakk om høsten, nowela, (1950), Det hvite fjellet, powieść, (1954), Menneskefiskeren, powieść (1956), Salve sauegjeter, dziecięca, (1959), Emigranten, powieść, (1959), Fimbulvinteren (Tamta zima), powieść, (1964, polskie wydanie - 1972, Wydawnictwo Poznańskie), Hurra for Andersens, powieść, (1966), Jentespranget, powieść, (1970), Tolv trøndere og to andre fortellinger, nowela, (1973), Hundevakt, grålysning , artykuł, (1974), Karjolsteinen, powieść (1975), Sønnen, powieść, (1978), Fredlaustona, pośmiertnie (1983).
Nagrody Gyldendals legat - 1956, Kritikerprisen - 1975, Nagroda Doblouga - 1976.
Bibliografia NBL - dostęp 19.4.2014
Kategoria:Laureaci Nagrody Doblouga Kategoria:Laureaci norweskiej Nagrody Krytyków Kategoria:Norwescy pisarze Kategoria:Socjaliści Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1981