thumb|240px|Grób Hipolita Dobruchowskiego na cmentarzu Powązkowskim Hipolit Dobruchowski herbu Ogończyk (ur. 11 sierpnia 1806 w Kaliszu, zm. 21 czerwca 1887 w Warszawie) – polski kartograf, podporucznik w powstaniu listopadowym, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Józefa i Zofii z Ojrzanowskich. Wywodził się ze rodziny szlacheckiej, w czasach przedrozbiorowych mieszkającej w południowej i wschodniej Wielkopolsce. Ukończył warszawską wojewódzką szkołę pijarów a następnie Korpus Kadetów w Kaliszu"Gazeta Warszawska" 1818.08.01, nr 61 "Gazeta Warszawska", 1825.08.20, nr 133. Od 1825 pracował na stanowisku konduktora w Sztabie Kwatermistrzostwa Generalnego. Był jednym z twórców Topograficznej Karty Królestwa Polskiego wydanej w Warszawie w 1843 roku. Po wybuchu powstania listopadowego służył w 8 Pułku Piechoty Liniowej. W dniu 15 stycznia 1831 roku uzyskał awans na podporucznika, a 30 stycznia został przeniesiony do batalionu artylerii"Kurjer Warszawski" 1831.01.19, nr 19"Powszechny Dziennik Krajowy" 1831.02.01, nr 31. Ciężko ranny. Odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari przyznanym 14 września 1831 roku (nr 2571). Po powstaniu pracował na stanowisku rewizora pomiarów w Wydziale Lasów Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie. Za długoletnią i nienaganną służbę odznaczony przez cara Aleksandra II orderem św. Anny"Gazeta Warszawska" 1866.05.30, nr 120.
Na mocy decyzji Rady Stanu Królestwa Polskiego z 29 czerwca (11 lipca) 1840 roku Hipolit Dobruchowski h. Ogończyk został uznany za "szlachtę dziedziczną, która nabyła tego stanu przed ogłoszeniem prawa""Kurjer Warszawski" 1840.07.29, nr 198.
Dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Filipiną z Mściwujewskich, córką Jana i Julianny z Garlińskich (ślub w Warszawie w 1835). Po jej śmierci ożenił się z Matyldą z Lemańskich h. Bukowczyk, córką Jana i Karoliny z Zakrzewskich. Z pierwszego związku urodził się syn Wacław (zmarł po roku). Z małżeństwa z Matyldą urodziło się więcej dzieci; wśród nich Jan Józef (Warszawa, 1843), Teofil Hipolit (Gardzienice, 1846) i Filipina zamężna z Eugeniuszem Warmskim.
Zmarł w Warszawie 21 czerwca 1887 roku. Został pochowany na Starych Powązkach w kwaterze 181-6-10.
Przypisy , Lwów 1881, s. 143. S. Uruski, t.3, Warszawa 1906, s. 143. Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX wieku. Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej Narodzenia NMP w Warszawie, opublikowane w: szukajwarchiwach.pl
Bibliografia R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów Powstania Listopadowego: A-D, t. 1, Warszawa 1995. s. 373 Studia i materiały z dziejów nauki polskiej: Historia nauk matematycznych, fizyko-chemicznych i geologiczno-geograficznych, Polska Akademia Nauk. Warszawa 1961, s. 41 B. Olszewicz, Materiały do słownika kartografów i geodetów polskich: archiwalia z dawnej Pracowni Historii Geografii i Kartografii Bolesława Olszewicza. t. 1, Warszawa 1999, s. 175 M. Kietlińska z Mohrów, Wspomnienia, Kraków 1968
Kategoria:Absolwenci i studenci Korpusu Kadetów w Kaliszu Kategoria:Oficerowie piechoty powstania listopadowego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Urzędnicy Królestwa Kongresowego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1806 Kategoria:Urzędnicy Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Kategoria:Zmarli w 1887