Raffaella Carrà , właśc. Raffaella Maria Roberta Pelloni (ur. 18 czerwca 1943 w Bolonii, zm. 5 lipca 2021 w Rzymie) – włoska piosenkarka, tancerka i aktorka, osobowość telewizyjna. Absolwentka Centro sperimentale di cinematografia. W latach 70. kilkakrotnie prowadziła program Canzonissima.
Życiorys Dzieciństwo spędziła w Bellaria-Igea Marina, niedaleko Rimini. Kiedy miała osiem lat, przeprowadziła się do Rzymu, aby pójść w ślady Jii Ruskai, założycielki Accademia Nazionale di Danza. Ukończyła Centro Sperimentale di Cinematografia w Rzymie.
Jako aktorka zadebiutowała rolą Grazielli w filmie Mario Bonnarda Tormento del Passato (1952). Osiem lat później wystąpiła w filmie Florestano Vanciniego Długa noc w 1943 (La lunga notte del '43, 1960). thumb|Carrà i Gian Maria Volonté w filmie Il terrorista (1963) W 1961 przyjęła pseudonim Raffaella Carrà, pod którym kontynuowała karierę aktorską, występując m.in. w filmach: 5 marines per 100 ragazze (1962), L’Ombra di Zorro (1962), Towarzysze (1963), La Chance et l’Amour (1964) i Ekspres von Ryana (1965).
W 1970 z powodzeniem wystąpiła w telewizji, w programie Io Agata e tu (razem z Nino Taranto i Nino Ferrerem), w którym tańczyła przez kilka minut w charakterystycznym dla siebie stylu. W tym samym roku zadebiutowała u boku Corrado w programie Canzonissima, śpiewając piosenkę „Ma che musica maestro!”. Canzonissimę poprowadziła również w roku następnym, lansując swoje hity: „Tuca Tuca” i „Chissà se va”. W 1974 po raz pierwszy poprowadziła Canzonissimę, tym razem z Topo Gigio i parą komików Cochi e Renato. W trakcie programu wylansowała pierwszą włoską piosenkę w stylu disco – „Rumore”, spopularyzowaną następnie we wszystkich włoskich dyskotekach oraz za granicą, m.in. w Hiszpanii, Francji, Grecji, Turcji, Holandii, Japonii, ZSRR, Kanadzie i Ameryce Południowej.
Po powrocie do Włoch w 1978 wylansowała przebój, „Tanti auguri” (znany również jako „Com'è bello far l’amore da Trieste in giù). Sukcesy te były wstępem do jej kariery telewizyjnej i występów w programach: Ma che sera (1978), Fantastico 3 (1982), Pronto, Raffaella? (1984 i 1985), Buonasera Raffaella i Domenica In (1985/1986). W 1987 odeszła z RAI do Mediaset, dla której zrealizowała programy: Raffaella Carrà Show i Il principe azzurro, jednak nie zdobyły one jednak dużej widowni. W 1989 wznowiła współpracę z telewizją Rai, dla której przez kolejne dwa lata współprowadziła (z Johnnym Dorellim) program Fantastico 12.
W latach 1992–1995 mieszkała w Hiszpanii, gdzie prowadziła program Hola Raffaella dla Televisión Española. Po powrocie do Włoch w 1995 zrealizowała cieszący się powodzeniem program Carràmba che sorpresa. W 2001 poprowadziła Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo. W kolejnych latach prowadziła różne programy telewizyjne, m.in.: Sogni (2004) i Amore (2006). W 2014 wystąpiła gościnnie na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z utworami: „Fun fun fun” i „Ciao Ciao”.
Zmarła 5 lipca 2021 w Rzymie w wieku 78 lat na raka płuc, chorobę, na którą cierpiała przez długi czas, ale szczegóły zostały ujawnione dopiero po jej śmierci. Dwa dni później trumna z jej ciałem wyruszyła z jej domu, by w kondukcie żałobnym przejechać pod siedzibą RAI, Foro Italico i Teatro delle Vittorie i dotrzeć do Kapitolu, gdzie w ratuszu rzymskim ciało wystawiono na widok publiczny. Zgodnie z wolą artystki urnę z jej prochami przetransportowano do Kościoła św. Stefana w Porto Santo Stefano oraz do Sanktuarium św. Ojca Pio z Pietrelciny w San Giovanni Rotondo. Ostatecznie jej prochy zostały złożone przy kościelnym cmentarzu komunalnym Porto Santo Stefano.
Dyskografia Albumy włoskie
Inne albumy
Single włoskie
W 2024 ukazała się odświeżona wersja utworu „Pedro” w remiksie Jaxomy’ego i Agatino Romero.
Przypisy
Linki zewnętrzne
strona archiwalna
Kategoria:Włoskie aktorki filmowe Kategoria:Włoskie osobowości telewizyjne Kategoria:Włoskie piosenkarki Kategoria:Artyści związani z Bolonią Kategoria:Artyści związani z Rzymem Kategoria:Ludzie urodzeni w Bolonii Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2021