Józef Wyszomirski (ur. 2 stycznia 1909 w Nowej Wilejce, zm. 16 sierpnia 1982 w Warszawie) – reżyser filmowy i teatralny, aktor, dyrektor i kierownik artystyczny teatru, pedagog.

Życiorys Stu­diował filologię polską na Uniwersytecie Wileńskim. W 1939 ukończył studia na Wydziale Reżyserskim PIST w Warszawie.

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Lwowie. W czasie okupacji radzieckiej Kresów Wschodnich występował w teatrze lwowskimGrzegorz Hryciuk, Polacy we Lwowie 1939–1944, Warszawa 2000, s. 109.. Po powrocie do Warszawy jesienią 1941 działał w podziemiu kulturalnym (ps. Albin). Był szefem Referatu Teatralnego BIP. Po upadku powstania warszawskiego był jeńcem Oflagu II D Gross-Born, gdzie uczestniczył w pracach teatru obozowego.

Po powrocie do kraju działał początkowo w Łodzi. W latach 1948–1949 był dziekanem Wydziału Reżyserskiego Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie z siedzibą w Łodzi. Na emeryturę przeszedł w 1974 roku.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B23-6-30).

Działalność aktor w Polskim Teatrze Dramatycznym (1939–1941), reżyser przedstawień tajnego Teatru Wojskowego (1943–1944), aktor Ludo­wego Teatru im. Bogusławskiego w Lingen (1945), współkierownik i reżyser Teatru Kameralnego Domu Żołnierza (1946–1948), wicedyrektor i reżyser Teatru Wojska Polskiego (1947–1949), reżyser w Teatrze Polskim w Warszawie (1949/50), dyrektor Objazdowego Teatru Dramatycznego Domu Wojska Polskiego (1950/51), reżyser w Teatrze Narodowym w Warszawie (1953–1956), dyrektor, kierownik artystyczny i reżyser Teatru im. Wyspiańskiego w Katowicach (1956–1959), reżyser Teatru Rozmaitości (Bagatela) w Krakowie (1966–1974), reżyser w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie (1968–1974).

Filmografia Reżyser 1962 – Rodzina Milcarków 1946 – Dwie godziny

Aktor 1953 – Żołnierz zwycięstwa (jako Karol Świerczewski)

Scenarzysta 1962 – Rodzina Milcarków

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1949) „za zasługi położone dla Narodu i Państwa w dziedzinie (...), kultury i sztuki”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej (22 lipca 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1400 - na wniosek {Ministra Kultury i Sztuki.

Nagrody nagroda na Festiwalu Sztuk Radzieckich i Rosyjskich za reżyserię przedstawienia Ostatnie dni Michaiła Bułhakowa w Teatrze Polskim w Warszawie (1949) Nagroda Państwowa II stopnia za rolę Generała Karola Świerczewskiego w filmie Żołnierz zwycięstwa (1953) II nagroda na Festiwalu Dramatów Wyspiańskiego za reżyserię Wyzwolenia w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1958) wyróżnienie na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Radzieckich i Rosyjskich w Katowicach za opracowanie reżyserskie Borysa Godunowa Aleksandra Puszkina w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu (1962) Nagroda Ministra Obrony Narodowej w dziedzinie teatru (1963)

Źródło:.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Jeńcy Oflagu II D Gross-Born Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Obrony Narodowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy reżyserzy filmowi Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1982