Aleksander Zbigniew Skarżyński (ur. 27 października 1922 w Warszawie, zm. 11 listopada 2007Nekrolog, „Gazeta Stołeczna” dodatek w „Gazecie Wyborczej” z 16 listopada 2007, s. 34) – polski historyk, działacz komunistyczny, urzędnik państwowy.
Życiorys Młodość Urodził się w Warszawie w rodzinie Antoniny i Antoniego Skarżyńskich.
Od lutego 1940 do marca 1941 był uczniem w Zakładach SOLVIS w Warszawie, a od czerwca 1941 do 1 sierpnia 1944 (do wybuchu powstania warszawskiego) robotnikiem w Elektrowni Warszawskiej. Następnie do października 1947 był pracownikiem stacji PKP w Stargardzie Szczecińskim.
Działalność publiczna Od 18 marca 1945 należał do Polskiej Partii Robotniczej. Od 2 października 1947 do 24 kwietnia 1948 pełnił funkcję II sekretarza Komitetu Powiatowego PPR w Stargardzie Szczecińskim, a następnie do października 1948 I sekretarza Komitetu Powiatowego w Choszcznie. Po zjednoczeniu Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1949 ukończył Centralną Szkołę Partyjną PZPR, w której od lipca 1949 do września 1957 był wykładowcą. Następnie do lipca 1963 był adiunktem w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. Jednocześnie w styczniu 1953 został także absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego. A 25 czerwca 1960, na podstawie rozprawy Polityczne przyczyny Powstania Warszawskiego 1944, uzyskał stopień doktora w WSNS.
Od 1 sierpnia 1963 pracował w Urzędzie do Spraw Wyznań, gdzie był m.in. wicedyrektorem, a od stycznia 1967 do maja 1974 kierownikiem, zaś od maja 1971 w randze podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów.
Od 17 czerwca 1974 do 31 grudnia 1981 pełnił funkcję dyrektora Naczelnego Zjednoczenia Wydawnictw.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1969)Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, "Trybuna Ludu", nr 201, 22 lipca 1969, s. 8. Medal im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego (nadany przez Towarzystwo Krzewienia Kultury Świeckiej, 1989)Dwudziestolecie TKKŚ, "Argumenty", nr 20, 14 maja 1989, s. 10.
Śmierć i pogrzeb Zmarł 11 listopada 2007 i 19 listopada po mszy w kościele św. Jozafata Kuncewicza został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C19-V-6).
Publikacje Był autorem artykułów i publikacji książkowych, m.in.: Powstańcza Warszawa w dniach walki (Książka i Wiedza, Warszawa 1965), Polityczne przyczyny powstania warszawskiego (Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1974).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Kierownicy Urzędu do Spraw Wyznań Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Zmarli w 2007