Jurij Aleksandrowicz Nyrkow, ros. Юрий Александрович Нырков (ur. 29 czerwca 1924 w mieście Wysznij Wołoczok, w guberni twerskiej, zm. 20 grudnia 2005 w Moskwie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant ZSRR, olimpijczyk.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Wychowanek klubu Krylja Sowietow Moskwa. W 1942 został powołany do wojska, skąd skierowano go do Artyleryjskiej Szkoły Technicznej w Tambowie. Po jej ukończeniu w maju 1943 jako młodszy porucznik wysłany na Front Kaliniński. Po zreformowaniu jednostki uczestniczył w wyzwoleniu Polski, doszedł ze swoim pułkiem do Szczecina. 11 maja 1945 zakończył wojnę na ulicach Berlina. W 1945 rozpoczął karierę piłkarską najpierw w drużynie Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Podczas meczów towarzyskich z CDKA Moskwa otrzymał propozycję zasilenia składu głównej drużyny wojskowej. W maju 1947 został służbowo przeniesiony do Moskwy. Najpierw bronił barw drużyny rezerwowej, a od 1948 występował w pierwszej drużynie do jej rozformowania w 1952. W 1953 został piłkarzem MWO Moskwa. Zakończył karierę piłkarską w 1954 w odrodzonym CDSA Moskwa.
Kariera reprezentacyjna 15 lipca 1952 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w wygranym 2:1 meczu z Bułgarią. W jej składzie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 (drużyna radziecka odpadła w ⅛ finału).
Kariera zawodowa Po zakończeniu kariery piłkarskiej kontynuował służbę wojskową. W 1952 ukończył Szkołę Trenerską w Państwowym Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego. Do 1964 pracował w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech. Potem był przeniesiony do Moskwy. Do października 1989 był szefem działu kadr Głównego Sztabu Generalnego ZSRR. Odszedł na emeryturę w stopniu generalmajora. Potem pracował na stanowisku Przewodniczącego Federacji Piłki Nożnej Rosyjskiej FSRR, jednocześnie pełniąc funkcje Wiceprzewodniczącego Federacji Piłki Nożnej ZSRR (1990-1991). Po rozpadzie ZSRR w 1992 stał na czele Komitetu Weteranów Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej, a od 1995 pracował na stanowisku Prezesa Funduszu Weteranów Wojskowej Piłki Nożnej im. G. Fiedotowa.
Zmarł 20 grudnia 2005 w Moskwie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Trojekurowskim..
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1948, 1950, 1951 wicemistrz ZSRR: 1949 zdobywca Pucharu ZSRR: 1948, 1951
Sukcesy reprezentacyjne uczestnik Igrzysk Olimpijskich: 1952
Sukcesy indywidualne wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1 (1948, 1951), Nr 2 (1950, 1952)
Odznaczenia sędzia kategorii republikańskiej: 1958 tytuł Mistrza Sportu ZSRR tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1985 tytuł Zasłużonego Pracownika Kultury Fizycznej Rosyjskiej FSRR: 1993 Order Wojny Ojczyźnianej klasy I (2-krotnie) oraz klasy II Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” klasy III Order Przyjaźni: 1997
Przypisy
Bibliografia
Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru
Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Radzieccy olimpijczycy (Helsinki 1952) Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Piłkarze CSKA Moskwa Kategoria:Piłkarze MWO Moskwa Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni (Federacja Rosyjska) Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2005