thumb|240px|Grób Jana Pachońskiego na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Jan Pachoński, również Lubicz-Pachoński (ur. 8 marca 1907 w Krakowie, zm. 13 sierpnia 1985 tamże) – polski historyk wojskowości XVIII-XIX wieku.
Życiorys Absolwent historii na UJ, doktorat – 1931, jego mistrzami byli Władysław Konopczyński i Marian Kukiel. Habilitacja na tajnym UW podczas okupacji. Docent UJ – 1945, od 1962 wykładał na WSP w Katowicach. Profesor nadzwyczajny od 1964. Od 1968 pracował na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, od 1973 profesor zwyczajny. Autor kilkuset prac dotyczących powstania kościuszkowskiego i okresu napoleońskiego. W latach 1968–1985 był członkiem komitetu redakcyjnego pisma "Studia i Materiały do Historii Wojskowości"Wykaz członków Komitetu Redakcyjnego i Redakcji "Studiów i Materiałów do Historii Wojskowości" w latach 1954-1987, "Studia i Materiały do Historii Wojskowości" 30 (1988), s. 41.. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Najważniejszym dziełem J. Pachońskiego jest czterotomowa monografia "Legiony Polskie 1794-1807. Prawda i legenda" (wyd. 1969-1979), której uzupełnieniem jest obszerna biografia "Generał Jan Henryk Dąbrowski (1755-1818)" (wyd. 1981).
Zobacz też Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich 1796-1807 autorstwa Jana Pachońskiego
Bibliografia Halina Górska, Pachoński Jan [w:] Słownik historyków polskich, red. Maria-Prosińska Jackl, Warszawa 1994, s. 388. Publikacje Jana Pachońskiego w katalogu Biblioteki Narodowej
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Współpracownicy Polskiego Słownika Biograficznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim