Tsūgen Jakurei (ur. 1322, zm. 1391; jap. 通幻寂靈) – japoński mistrz zen szkoły sōtō, uczeń Gasana Jōsekiego.
Życiorys Pochodził z Bungo na wyspie Kiusiu. Był bardzo utalentowanym dzieckiem i już w dzieciństwie czytał buddyjskie sutry. W wieku 17 lat postanowił zostać mnichem. Pierwsze kroki w karierze mnisiej uczynił jeszcze na swojej rodzinnej wyspie. Po jakimś czasie udał się jednak na północ i zamieszkał w klasztorze Daijō w miejscowości Kaga, który był prowadzony przez Meihō Sotetsu. Tsūgen był bardzo zdeterminowanym mnichem, praktykował nieustannie dniem i nocą i doczekał się szacunku i podziwu ze strony nie tylko mnichów, ale i ludzi świeckichHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 210.
Po ponad dziesięciu latach spędzonych w Daijō-ji, przeniósł się w 1352 roku do Sōji-ji prowadzonego przez Gasana Jōsekiego. W 1356 roku przeżył doświadczenie wielkiego oświecenia.
Tsūgen w wielkim stopniu przyczynił się do rozpropagowania szkoły sōtō. Założył wiele głównych klasztorów, które umożliwiły następnie powstanie wielu mniejszych klasztorów filialnych.
Na życzenie lokalnego pana Hosokawy Yoriyuki (1329-1392) poprowadził klasztor Yōtaku w Tambie. Jego nauczanie przyciągnęło wielu nowych uczniów. Był to okres, gdy jednym z elementów praktyki było szerokie wykorzystywanie kōanów. Najwyraźniej dochodziło do pewnych nadużyć, gdyż w jednym z podręczników kōanowych (jap. monsan) zapisano, iż Tsūgen zabronił swoim uczniom nauczania kōnganów bez autoryzacjiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Mediewal Japan. Str. 149.
Ustanowienie systemu rejestracji mnichów przez siogunat Ashikagów w celu administracyjnej kontroli klasztorów gozan nadało Tsūgenowi impet do wzmocnienia linii Gasana w Sōji-ji i jego własnej linii w Yōtaku-ji. W 1378 roku Tsūgen proklamował Sōji-ji głównym klasztorem (jap. honji) linii Gasana, a w 1391 roku ogłosił Yōtaku-ji głównym klasztorem jego linii przekazuWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Mediewal Japan. Str. 129.
Był również czterokrotnie (np. w 1382 roku) wybierany opatem klasztoru Sōji. Razem z innymi mistrzami zen z linii przekazu Gasana, zorganizował konferencję w tym klasztorze poświęconą sprawom organizacyjnymHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 211.
Z mistrzem tym związane są m.in. takie klasztory jak Ryūsen-ji (龍泉寺) i Yōtaku-ji. Tsūgen wybudował Ryūsen-ji w 1367 roku. Klasztor ten był ulubioną świątynią rodu Honda, który dokonywał wiele dotacji na jej rzecz. Klasztor opiekował się grobami rodu i ich konserwacją.
W 1390 roku Tsūgen i Baisan Monpon zapoczątkowali w Sōji-ji system rotacji opatów, ustanowiony przez Keizana Jōkina dla Yōkō-ji. Ich polityka również stworzyła sekciarskie frakcje w szkole sōtō dzięki połączeniu linearnego systemu sukcesji i urzędów klasztornych w jeden administracyjny i finansowy system. Wszystkie następne pokolenia wykorzystywały ten system do stopniowego rozwoju poszczególnych frakcji. System ten był używany również do tworzenia związków małych świątyń i klasztorów w głównymi klasztoramiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Mediewal Japan. Str. 131.
Mistrz zen Tsūgen Jakurei zmarł 5 dnia 5 miesiąca w 1391 roku.
Największą frakcję w szkole sōtō stanowią linie przekazu wywodzące się od TsūgenaWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Mediewal Japan. Str. 128.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju. 51/24. Tiantong Rujing (1163–1228) 52/25/1. Eihei Dōgen Kigen (1200–1253) Japonia. Szkoła sōtō 53/26/2. Sōkai 53/26/2. Senne (Yōkō-an) 54/27/3. Kyōgō (Yōkō-an) 53/26/2. Shinchi Kakushin (1207–1280) 53/26/2. Kangan Giin (1217–1300) (Daiji-ji) 54/27/3. Shidō Shōyū (zm. 1301 (Daiji-ji) 54/27/3. Tetsuzan Shian (Daiji-ji) 55/28/4. Gishō 56/29/5. Hohan 57/30/6. Gyokukan 58/31/7. Senten 55/28/4. Daiko 56/29/5. Gikai 57/30/6. Meishitsu 55/28/4. Ten’an 56/29/5. Chōkei 57/30/6. Ryōshitsu 55/28/4. Shiryō 56/29/5. Mutō 54/27/3. Ninnō Jōki 55/28/4. Gen’e 56/29/5. Zuiseki 56/29/5. Sansen 55/28/4. Saijū 55/28/4. Giyū 56/29/5. Baiin 55/28/4. Mōan 55/28/4. Kozen 55/28/4. Tekiden 55/28/4. Etsuō 54/27/3. Gukoku 55/28/4. Musetsu 56/29/5. Meian 53/26/2. Eihei Koun Ejō (1198–1280) (Eihei-ji) 54/27/3. Gien (zm. 1314) (Eihei-ji) 54/27/3. Jakuen (chin. Jiyuan) (1207-8.10.1299) (Hōkyō-ji) 55/28/4. Giun (Hōkyō-ji) 56/29/5. Donki (Hōkyō-ji) 54/27/3. Daijo Tettsū Gikai (1219–1309) (Daijō-ji) 55/28/4. Eiko Keizan Jōkin (1267–1325) (Daijō-ji) 56/29/5. Mugai Chikō (zm. 1351) 56/29/5. Koan Shikan (zm. 1341) 57/30/6. Zuiō 56/29/5. Gasan Jōseki (1276-1366) 57/30/6. Soitsu mniszka zen 57/30/6. Mugai Enshō (1311-1381) 57/30/6. Tsūgen Jakurei (1322-1391) 58/31/7. Ikkei Eishū (zm. 1403) 58/31/7. Ryōan Emyō (1337-1411) (Saijō-ji) 59/32/8. Myōkaku Doryō (bd) 59/32/8. Mugoku Etetsu (1350-1430) (Ryūon-ji) 59/32/8. Daikō Myōshū (zm. 1437) (Sōnei-ji) 58/31/7. Sekioku Shinryō (1345-1423) (Fukushō-ji) 58/31/7. Tenshin Jishō (-) 58/31/7. Fusai Zenkyū (1347-1408) (Zenrin-ji) 57/30/6. Musai Jinshō (zm. 1381) 57/30/6. Gennō Shinshō (1329-1400) 57/30/6. Taigen Shōshin (zm. ok. 1371) 57/30/6. Gessen Ryōin (1319-1400) 57/30/6. Mutan Sokan (zm. 1387) 57/30/6. Jikugen Chōsai (bd) 57/30/6. Dōsō Dōai (zm. 1379) 57/30/6. Chikudō Ryōgen (bd) 57/30/6. Jippō Ryōshū (zm. 1405) 57/30/6. Mutei Ryōshō (1313-1361) 57/30/6. Mutō Esū (bd) 57/30/6. Daitetsu Sōrei (1333-1408) 56/29/5. Meihō Sotetsu (1277-1350) 56/29/5. Kohō Kakumyō (1271-1361) 56/29/5. Genka Tekkyō (zm. 1321) 57/30.6. Genshō Chinzan (bd) 56/29/5. Ekyū (bd) pierwsza znana mniszka, która otrzymała przekaz Dharmy szkoły sōtō
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy mistrzowie zen Kategoria:Urodzeni w 1322 Kategoria:Zmarli w 1391