Mikołaj, imię świeckie Petar Mandić (ur. 5 sierpnia 1840 w Gornjim Gračacu, zm. 2 sierpnia 1907 w Opatii) – serbski biskup prawosławny.
Życiorys Syn kapłana prawosławnego Nikoli Mandicia i jego małżonki Sofiji. Edukację podstawową uzyskał w szkołach niemieckich, zaś wykształcenie teologiczne – w seminarium duchownym w Plaškach. Święcenia diakońskie przyjął 15 grudnia 1863 z rąk metropolity górnokarłowickiego Piotra. Ten sam duchowny wyświęcił go 18 grudnia tego samego roku na kapłana. Ks. Mandić był początkowo wikariuszem, a następnie proboszczem parafii w Plaškach i wykładowcą w miejscowym seminarium duchownym. W 1879 otrzymał godność protoprezbitera, w tym też roku został dziekanembiskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s.374..
13 maja 1891, po śmierci małżonki, złożył wieczyste śluby mnisze. Jeszcze w tym samym roku został przełożonym monasteru Gomirje. 14 maja 1892 Święty Synod Patriarchatu Konstantynopolitańskiego nominował go na metropolitę zwornicko-tuzlańskiego. Jego chirotonia biskupia miała miejsce 12 lipca 1892 w Tuzli.
Jako ordynariusz eparchii zwornicko-tuzlańskiej wzniósł szereg nowych cerkwi i domów parafialnych, organizował druk książek serbskich, podniósł poziom wykształcenia i życia duchowego kapłanów. W 1896 został przeniesiony na katedrę Dabaru i Bośni, z siedzibą w Sarajewie. Jako metropolita Dabaru i Bośni bronił autonomii serbskich instytucji kościelnych i edukacyjnych w Bośni. Na urzędzie pozostał do śmierci w 1907. Został pochowany na cmentarzu w dzielnicy Koševo. Po jego zniszczeniu szczątki metropolity przeniesiono do soboru katedralnego w Sarajewie.
Był wujem Nikoli Tesli150 godina od rođenja Nikole Tesle.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Metropolici Dabaru i Bośni Kategoria:Biskupi zwornicko-tuzlańscy Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego