Józef Galanka (ur. 28 kwietnia 1905 w Suchej, zm. 2 sierpnia 1962) – polski inżynier, profesor nadzwyczajny, wykładowca akademicki specjalista w dziedzinie górnictwa.

Życiorys Urodził się 28 kwietnia 1905 w Suchej (ówczesny powiat żywiecki), w rodzinie Szymona, podurzędnika kolejowego wyznania greckokatolickiego. Miał brata Juliana (ur. 1910).

W 1923 zdał egzamin dojrzałości w Państwowy Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Jerzy Gölis, Tadeusz Hroboni, Jan Pudełko). Następnie przez rok pracował w Kopalni Węgla Kamiennego „Kleofas” w Katowicach. W latach 1924–1930 odbył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie uzyskując dyplom inżyniera. Po ukończeniu studiów w dekadzie lat 30. pracował w Kopalni Węgla Kamiennego „Eminencja” w Katowicach na stanowiskach dozorcy dołowe­go, sztygara oddziałowego, technika strzelniczego, inżyniera gospodarczego, inżyniera bezpieczeństwa i inżyniera ruchu.

Po wybuchu II wojny światowej pracował we Lwowie jako projektant Kopalń Węgla Brunatnego w Złoczowie, w 1940 jako za­stępca szefa Kopalń Ozokerytu w Kombinacie Naftowym.

Po przejściu frontu wschodniego trafił w grupie operacyjnej por. Prusaka na Śląsk. Tam działał w organizowaniu Zjednoczenia Przedsiębiorstw Wiertniczo-Górniczych w Katowicach i od 1945 do 1950 był jego naczelnym dyrektorem. Od stycznia 1950 organizował Zjednoczenie Geologiczno-Poszukiwawcze. Równolegle publikował prace w dziedzinie szybkościowego drążenia szybów, wykonywania wyrobisk w kamieniu, techniki strzelania czy zwiercalnościhttp://pubserv.uprp.pl/publicationserver/Temp/d052icj62719k11r7c128b48n3/PL38490B1.pdf.

thumb|240px|Grób prof. Józefa Galanki na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 7 października 1951 uzyskał tytuł profesora nad­zwyczajnego w Politechnice Śląskiej oraz został dziekanem (do 1952) Wydziału Górni­czego i kierownikiem Katedry Górnictwa II (później Katedra Budownictwa Podziemnego Kopalń oraz Katedra Geomechaniki, Budownictwa Podziemnego i Zarządzania Ochroną Powierzchni na Wydziale Górnictwa i Geologii).

Specjalizował się w zakresie głę­bienia szybów, obudowy specjalnej, prowadzenia robót kamiennych i obudowy w wyrobiskach korytarzowych. W tej dziedzinie wykładał i publikował. Był recenzentem prac naukowych, w tym doktor­skich, habilitacyjnych. Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Dokumentacji Geologiczno-Inżynier­skich przy Centralnym Urzędzie Geologii.

Zamieszkiwał przy ulicy Marii Skłodowskiej w Katowicach.

Zmarł 2 sierpnia 1962, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera L-1-7). W tym samym miejscu została pochowana Ernestyna Galanka (1899–1983).

Publikacje O teorii wiercenia obrotowego w skałach i określenie ich zwiercalności (1954) Mechanika górotworu (1960, współautor: Antoni Sałustowicz) Hipoteza sklepień wspornikowych w górotworze (1964) Nowa teoria przemieszcza­nia się górotworu pod wpływem eksploatacji górniczej

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1958) Złoty Krzyż Zasługi (26 kwietnia 1946) „w uznaniu zasług na polu odbudowy, organizacji i rozwoju przemysłu węglowego w Polsce”. Odznaka „Racjonalizator Produkcji”

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Ludzie urodzeni w Suchej Beskidzkiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Naukowcy związani z Sanokiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Racjonalizator Produkcji” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1962