Kościół ewangelicko-reformowany – zabytkowy kościół znajdujący się przy al. „Solidarności” 74 w Warszawie. Jest kościołem parafialnym stołecznej parafii Ewangelicko-Reformowanej.
Historia thumb|lewo|Wnętrze świątyni Prace budowlane rozpoczęły się w październiku 1866 roku. Projekt świątyni w stylu neogotyckim został opracowany przez jednego z wiernych, Adolfa Loewego. Do budowy zostało użyte m.in. żeliwo. Pracami kierował Kazimierz Loewe. Budowa trwała 14 lat z powodu niewystarczających środków finansowych. Kościół został poświęcony 24 października 1880 roku.
W latach 1940–1942 świątynia wraz z kilkoma sąsiednimi budynkami znajdowała się w tzw. enklawie ewangelickiej – niewłączonym do getta warszawskiego obszarze otoczonych z trzech stron terenem dzielnicy zamkniętej.
W czasie II wojny światowej świątynia została częściowo uszkodzona (dwie zakrystie i prezbiterium z drewnianą kazalnicą). Wieża, chociaż została ostrzelana, nie została zniszczona. Po wojnie kościół został etapami wyremontowany.
W 1965 roku świątynia została wpisana do rejestru zabytków.
Przypisy
Kategoria:Świątynie kalwińskie w Polsce Kategoria:Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP Ewangelicko-reformowany Kategoria:Religia na Muranowie Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1880