Plévin (bret. Plevin) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Côtes-d’Armor.
Według danych na rok 2020 gminę zamieszkiwało 750 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 27 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Plévin plasuje się na 676. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 334.).
Geografia Gmina położona jest w środkowej Bretanii, w regionie zwanym Kreiz Breizh. Jest częścią historycznego bretońskiego kraju FiselPierre Le Roux, Atlas językowy Dolnej Bretanii, Rennes 1924, s. 152.
Granicą gminy na północy jest potok Kerjean, na zachodzie potok Sterlenn, stanowi granicę z Motreff, jest także granicą departamentu pomiędzy Côtes-d'Armor i Finistère.
Terytorium gminy znajduje się na wysokości od 90 do 304 metrów nad poziomem morza. W południowej części znajduje się kilka szczytów należących do wschodniego krańca pasma Montagnes Noires: Minez Gliguéric, 304 m n.p.m. i Minez Zant Yann, 296 m n.p.m. Najwyższym punktem gminy jest Minez Gliguéric. Jest to zaokrąglone wzgórze zbudowane z piaskowca armoryckiego. Szczyt zajmują suche, mezofilne wrzosowiska z kolcolistem Ajonc de Le Gall i wrzosamihttps://inpn.mnhn.fr/zone/znieff/530001023/tab/commentaires%5D.
W Plevinie krzyżują się drogi RD 83 (kierunek północ-południe, z Carhaix do Langonnet) z RD 85 (wschód–zachód, z Glomel i Paule do Spézet). Przez gminę przebiega również droga RD 3 prowadząca z Gourin i biegnąca na wschód w kierunku Glomel i Rostrenen.
Na północnym krańcu gminy znajduje się kanał Nantes do Brest, obecnie zamknięty dla żeglugi.
Klimat W 2010 roku klimat został sklasyfikowany jako „klimat oceaniczny francuski”, zgodnie z Typologie climatique de 2010. Od 2020 r. gmina zaliczana jest do typu „klimat oceaniczny” w klasyfikacji ustanowionej przez Météo-France. Ten typ klimatu charakteryzuje się łagodnymi temperaturami i stosunkowo obfitymi opadami deszczu (w związku z zakłóceniami pochodzącymi od Atlantyku), rozłożonymi na cały rok z niewielkim maksimum od października do lutego.
Typologia Plevin jest gminą wiejską, zaliczany jest do gmin o niskiej lub bardzo niskiej gęstości zaludnienia w rozumieniu miejskiej sieci gęstości zaludnienia INSEE.
Toponimia Nazwa Plevin pochodzi od bretońskiego „ploe”, które oznaczało „wspólnota”, a następnie „parafia” i św. YbenaDe Jean-Christophe Cassard, La Bretagne des premiers siècles, 1994, s. 54.. Nazwę miejscowości potwierdzają formy Pleguin z około 1330 i 1368 roku, Plezvin w 1371 roku, Ploeizvin w 1394 roku, Ploeguin w 1535 r. i 1536 r., Ploevin w 1536 r. i 1599 roku.
Historia Średniowiecze Plevin był parafią w Armoryce. Rozległe terytorium obejmowało wówczas Motreff, Tréogan i Paule, według niektórych historyków również Glomel.
W pobliżu kaplicy Saint-Jean istniał klasztor, położony prawdopodobnie w pobliżu obecnej osady Kervern, zależnej od komandorii templariuszy z Quimper. Do tego klasztoru należał zapewne kamienny most, niewątpliwie pochodzenia rzymskiego, który zapewniał jego utrzymanie za opłatą, w pobliżu kaplicy Saint-Jean-Pontmen (po francusku „Saint-Jean-Pont-de-Pierre”). Inną nieistniejącą kaplicą jest kaplica Saint-Thuriau.
Hervé de Kerlouët brał udział w siódmej krucjacie w 1248 roku. W 1370 roku zamek Kerlouët należał do Yves’a Canaberta, pana KerlouëtFrançois Moal, , Spézet, Keltia Graphic,1986, s. 233.. mały|Cassini Plévin mały|Oratorium ojca Julien Maunoir
Czasy nowożytne Parafia ta znana jest z wydarzeń związanych z buntem Czerwonych Czapek w 1675 roku. Częściowo został spalony zamek Kerlouët.
W 1714 roku Mauricette-Vincente de Canabert sprzedał Château de Kerlouët Pierre de Brilhac, pierwszemu prezydentowi parlamentu Bretanii.
XIX wiek W 1844 roku na mocy zarządzenia utworzono gminę Tréogan, 16 sierpnia 1844 kosztem miasta Plévin, którego do tej pory było częścią.
W 1862 r. w Plévin istniała szkoła dla chłopców, w której uczyło się 21 uczniów i szkoła dla dziewcząt, liczyła 10 uczennic.
XX wiek W 1905 roku zamek Kerlouët został opuszczony, nadal należał do potomków admirała i hrabiny Roquefeuil.W I wojnie światowej z Plévin brało udział wielu żołnierzy. Na pomniku wystawiony w centrum miejscowości wyryto 90 nazwisk żołnierzy, którzy zginęli za Francję ; wśród nich 6 (Louis Le Meler, Jean Le Cloarec i Joseph Huruguen w 1914; Jean Auffret i Joseph Chauvin w 1915; Jean Coléon w 1918) zginęło na froncie belgijskim; Jean Lozach, kwatermistrz, zginął podczas zatonięcia Admiral Charner w 1916 roku; Joseph Le Borgne zmarł w niewoli w Niemczech; wszyscy pozostali zginęli na ziemi francuskiej.
Na pomniku wojennym w Plévin widnieją również nazwiska 22 osób, które zginęły podczas II wojny światowej.
Dwóch żołnierzy z Plévin zginęło za Francję podczas wojny algierskiej.
Zabytki Kościół parafialny Notre-Dame, zbudowany przez Ernesta Le Guerranica, kalwaria która prawdopodobnie pochodzi z XVI wieku. Ołtarz główny kościoła Notre-Dame w Plévin Kielich mszalny z kościoła Notre-Dame w Plévin Krucyfiks z kościoła Notre-Dame w Plévin Kalwaria w Plévin Kaplica Saint-Jean Kaplica Saint-Abibon (wpisana do rejestru zabytków) i fontanna Saint-Diboan. W kaplicy znajduje się figura Vierge à l'Enfant de Plévin, uznana za monument historique. Krucyfiks z kaplicy Saint-Abibon w Plévin Rzeźba św. Abibona Kaplica Sainte-Anne Oratorium ojca Julien Maunoir Dom w Landeillau Dwór w Kerlouët Młyn w Kervern Dom w Rechou Dom w Kerlouet Dom w Kérantal Dom w Kerveillec 5 Dom w Le Quinquis 3 Kamieniołom łupków Ménez-Trémez Kamieniołom łupków Pont Tohou Kopalnia łupków Kervédeit Kopalnia łupków Gonervan Kopalnia łupków Kérantal Kopalnia łupków Tohou Świecznik wotywny Figura ojca Maunoira Rzeźba św. Jerzego Rzeźba św. Brandanamały|Plévin Chapelle Saint-Abibon Matka Boska z dzieckiem
mały|Pomnik Plévin
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Miejscowości w departamencie Côtes-d’Armor