Józef Gieburowski (ur. 17 lutego 1889 w Gnieźnie, zm. 22 maja 1971 w Kurytybie, Brazylia) – polski prawnik i urzędnik konsularny.

Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej, syn Zygmunta i Wandy z d. Dzikowskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Gnieźnie i Seminarium Nauczycielskiego w TarnowieKrzysztof Smolana (opr.): Urzędnicy Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945. Przewodnik biograficzny, tom 1, Warszawa 2020. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim. Był kierownikiem Wydziału Handlowego Fabryki Cementu „Orzeł” w Noworosyjsku (1 listopada 1917 – 15 lipca 1919). Pracownik polskiej służby zagranicznej, zajmujący szereg funkcji, m.in. sekretarza nieformalnego konsulatu w Noworosyjsku (7 listopada 1919 – 1 kwietnia 1920)Wojciech Skóra, Działalność polskiej służby konsularnej na terenach Rosji, Ukrainy i ZSRR w dwudziestoleciu międzywojennym (1918–1939)., pracownik (od 1 maja 1920) i kierownik agencji konsularnej w Olsztynie (12 października 1920 – 15 sierpnia 1921), wicekonsula/konsula i kierownika konsulatu w Kwidzynie (15 sierpnia 1921 – 1 stycznia 1929; równolegle od 1 stycznia do 22 listopada 1922 kierował Konsulatem RP w Elblągu), konsula i kierownika konsulatu w Olsztynie (1 stycznia 1929 – 30 czerwca 1934), radcy w Departamencie Konsularnym MSZ (1 lipca 1934–1936), kierownika konsulatu generalnego w Kurytybie (1 lutego 1936 – październik 1945, czyli do momentu wycofania przez rząd Brazylii uznania dla władz polskich w Londynie). W 1941 został dziekanem korpusu konsularnego w Paranie. Po II wojnie światowej pozostał w KurytybieKrzysztof Smolana, Dorota Barys, Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kurytybie: 90 lat historii najstarszej polskiej placówki konsularnej w Ameryce Łacińskiej (Consulado Geral da República da Polônia em Curtiba: 90 anos de história do mais antigo consulado polonês na América Latina), Kurtyba: ATP Grafica e Editora, 2010, s. 17–18..

Żonaty z obywatelką Niemiec Ireną z d. Przewłocka (Przewoska), która w Kurytybie honorowo patronowała Sekcji Kobiet Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, a w 1948 została wybrana do Zgromadzenia Doradczego Komitetu Opieki nad Dzieckiem w Paranie. Byli rodzicami: Tadeusza, Romana i Krystyny.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932)Zarządzenie o nadaniu Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski, Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (), „za zasługi na polu konsularnem”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę

Bibliografia Andrzej Gebel: Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Kwidzynie w latach 1920–1939, Zeszyty Kwidzyńskie Nr 5, Towarzystwo Miłośników Ziemi Kwidzyńskiej Kwidzyn 2001, . Historia konsulatów w Olsztynie.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Kwidzynie Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Olsztynie Kategoria:Ludzie urodzeni w Gnieźnie Kategoria:Ludzie związani z Kurytybą Kategoria:Ludzie związani z Kwidzynem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polacy w Brazylii Kategoria:Radcy MSZ II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Urzędnicy konsularni władz RP na uchodźstwie Kategoria:Zmarli w 1971