thumb Lalla Romano (wł. Graziella Romano, ur. 11 listopada 1906 w Demonte, zm. 26 czerwca 2001 w Mediolanie) – włoska pisarka, poetka i dziennikarka.
Ukończyła studia na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Turyńskiego. Uczyła się technik malarskich w szkołach Felice Casoratiego oraz Giovanni Guarlottiego, jej obrazy były wystawiane na wystawach zbiorowych. Pracowała jako nauczycielka historii sztuki w szkołach średnich w Mediolanie i Turynie, w czasie wojny była członkiem ruchu oporu.
W 1941 roku, zachęcona przez Eugenio Montale, opublikowała swój debiutancki tom wierszy, zatytułowany Fiore. Do pisarstwa nakłonił ją Cesare Pavese, który zamówił u niej przekład Trzech opowiadań oraz Szkoły uczuć Gustave’a Flauberta. Proza Romano oparta jest w dużej mierze na motywach autobiograficznych. W 1969 jej powieść Le parole tra noi leggere została uhonorowana Nagrodą Stregi.
Twórczość Proza Le metamorfosi, 1951 Maria, 1953 Tetto murato, 1957 Diario di Grecia, 1960 L’uomo che parlava solo, 1961 La penombra che abbiamo attraversato, 1964 Le parole tra noi leggere, 1969, wyróżniona Nagrodą Stregi L'ospite, Turin, 1973 Una giovinezza inventata, 1979 Inseparabile, 1981 Nei mari estremi, 1987 Un sogno del Nord, 1989
Poezja Fiore, 1941 L'autunno, 1955 Giovane è il tempo, 1974
Bibliografia Literatura na Świecie nr 3-4/2009
Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy poeci XX wieku Kategoria:Włoscy prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 2001