thumb
Próchnilec długotrzonkowy (Xylaria longipes Nitschke) – gatunek grzybów z rodziny próchnilcowatych (Xylariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Xylaria, Xylariaceae, Xylariales, Xylariomycetidae, Sordariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Niektóre synonimy naukowe: Xylaria longipes Nitschke, 1867, var. longipes Xylaria longipes var. tropica F.S.M. González & J.D. Rogers, 1989 Xylosphaera longipes (Nitschke) Dennis, 1958
Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda.
Morfologia Owocnikuje na wydłużonej, korkowatej podkładce. Podkładka ma wysokość 2–10 cm, grubość do 2 cm i kształt palcowaty lub nieco maczugowaty o zaokrąglonym końcu. Powierzchnia początkowo szarobrązowa, później coraz ciemniejsza, w końcu niemal czarna. Jest matowa i pokryta drobnymi brodawkami, a u dojrzałych okazów jest szorstka, gdyż znajdują się na niej bardzo liczne i drobne otworki otoczni. Miąższ białawy, włóknisty, twardy, bez wyraźnego zapachu i smaku.
Zarodniki wrzecionowate ze spiralkami, gładkie, o rozmiarach 13–15 × 5–7 μm.
Podobny jest próchnilec maczugowaty (Xylaria polymorpha), który ma bardziej masywne, nie tak wysmukłe podkładki, a zarodniki większe. Podobny jest też Xylaria digitata, ale ma bardziej pokrzywioną podkładkę, a koniec ostro zakończony.
Występowanie i siedlisko Gatunek ten występuje wyłącznie na półkuli północnej. Jego obecność koncentruje się głównie w regionach Europy, Ameryki Północnej i Ameryki Środkowej. W Europie północna granica zasięgu biegnie przez Anglię i południowe krańce Półwyspu Skandynawskiego.
Rośnie na martwym drewnie liściastym, na pniakach, pniach i gałęziach, głównie na klonach i bukach. Owocnikuje od wiosny do jesieni, podkładki wyrastają pojedynczo lub grupami.
Znaczenie Saprotrof powodujący miękką zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Próchnilcowate