thumb Wilgotnica torfowiskowa (Hygrocybe helobia (Arnolds) Bon) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrocybe, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1974 r. Eef Arnolds, nadając mu nazwę Hygrophorus helobius. Obecną nazwę nadał mu w 1976 r. Marcel Bon, przenosząc go do rodzaju Hygrocybe. Synonimy naukowe: Hygrocybe miniatoalba (Pat.) F.H. Møller 1945 Hygrophorus helobius Arnolds 1974 Hygrophorus miniatoalbus Pat. 1913 Pseudohygrocybe helobia (Arnolds) Kovalenko 1988 Nazwę polską nadała Barbara Gumińska w 1997 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 0,8–2,5 cm, kształt początkowo łukowaty z podwiniętym brzegiem, później płaskołukowaty, brzeg wygięty w dół, środek kapelusza nieco wklęsły. Brzegi w niektórych miejscach pofalowane, ale bez prążkowania. Powierzchnia matowa, sucha, chropowata, u młodych okazów szkarłatnopomarańczowa, u starszych lub wysychających żółtopomarańczowa. Charakterystyczną cechą są odstające łuski o barwie takiej jak kapelusz, lub jaśniejszej, szczególnie liczne na szczycie kapelusza. Blaszki Szerokie i szeroko przyrośnięte lub zbiegające ząbkiem. U młodych okazów są białe z różowym odcieniem, później jasnożółte. Ostrza blaszek bywają pofałdowane. Niektóre źródła podają, że rozkruszone blaszki mają zapach czosnku. Trzon Wysokość 2–4 cm, średnica 2–4 mm, walcowy, kruchy, w środku pusty, czasami wygięty lub spłaszczony. Powierzchnia gładka, sucha, górą o barwie pomarańczowoczerwonej, dołem jaśniejszy – żółtopomarańczowy. Miąższ Cienki, kruchy, żółtopomarańczowy, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Smak i zapach niewyraźny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki bezbarwne, elipsoidalne, gładkie, z kilkoma kroplami, nieamyloidalne. Mają rozmiar 8–10 × 5–6 μm. Gatunki podobne W Polsce występuje kilka gatunków wilgotnic, których wspólną cechą jest czerwona barwa, drobne rozmiary i łuseczkowaty kapelusz. Głównymi morfologicznymi cechami umożliwiającymi ich rozróżnienie są: blaszki, łuseczki kapelusza i subtelne różnice w ubarwieniu. wilgotnica czerwona (Hygrocybe coccineocremata). Łuseczki kapelusza są ciemniejsze od niego: mają barwę od brązowej do czarnej, wilgotnica purpurowa (Hygrocybe miniata). Łuski kapelusza tej samej co on barwy, lub jaśniejsze, blaszki pomarańczowoczerwone, wilgotnica szkarłatna (Hygrocybe coccinea). Na kapeluszu włókienka promieniście wrośnięte, blaszki o barwie od czerwonopomarańczowej do żółtopomarańczowej, wilgotnica spinkowata (Hygrocybe cantharellus). Kapelusz pomarańczowoczerwony, łuski tej barwy co kapelusz, lub jaśniejsze.
Występowanie i siedlisko Występuje tylko w Europie. W Polsce gatunek dość rzadki.
Owocniki wytwarza od lipca do października. Rośnie w lasach wśród mchów, na łąkach i na torfowiskach, także czasami na wrzosowiskach, śródleśnych polanach i na świeżo przyciętych trawnikach.
Znaczenie Według niektórych źródeł prawdopodobnie grzyb mykoryzowy współżyjący z trawami, według innych saprotrof żyjący na martwych korzeniach traw, ale być może także współżyje z mchami. Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Wodnichowate Kategoria:Mykobiota Polski