Jean Brunet (prowans. Joan Brunet; ur. 27 grudnia 1822 w Awinionie, zm. 23 października 1894 tamże) – francuski poeta piszący w dialekcie prowansalskim.
W młodości pracował jako malarz i witrażysta, prowadząc jednocześnie sklep z antykami. 21 maja 1854 roku został jednym ze współzałożycieli Związku Felibrów, który walczył o odrodzenie kultury prowansalskiejStanisław Gniadek, Wstęp, [w:] Fryderyk Mistral, Mirejo, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1964, s. IX.. To w jego domu, w roku 1867, zatrzymał się Katalończyk Víctor Balaguer i Cirera wygnany z kraju przez Izabelę II Hiszpańską. Jean Brunet, mason o przekonaniach republikańskich, tworzył stosunkowo niewiele. Opublikował kilka melancholijnych wierszy w „Armana Prouvençau”, podpisując je pseudonimem Felibre de l'Arc-de-Sedo. Pracował głównie nad antologią prowansalskich przysłów, która nigdy w całości nie została wydana. Zrujnowany rozrzutnym trybem życia zmarł w szpitalu po próbie samobójczej.
Przypisy
Kategoria:Francuscy poeci XIX wieku Kategoria:Francuscy samobójcy Kategoria:Francuscy wolnomularze Kategoria:Ludzie urodzeni w Awinionie Kategoria:Pisarze języka oksytańskiego Kategoria:Pisarze związani z Awinionem Kategoria:Urodzeni w 1822 Kategoria:Zmarli w 1894