thumb|Jacint Verdaguer Jacint Verdaguer i Santaló (hiszp. Jacinto Verdaguer y Santaló; ur. 17 maja 1845 w Folgueroles, zm. 10 czerwca 1902 w Vallvidrera) – hiszpański poeta piszący w języku katalońskim.
Wybitny przedstawiciel La Renaixença, katalońskiego odrodzenia literackiego i narodowego, uważany za „księcia poetów katalońskich”. Sławę zdobył w roku 1868 na igrzyskach kwietnych, gdzie jego talent docenił Frédéric MistralRobert Lafont, Mistral ou l'illusion, Librairie Plon, Paris 1954, s. 291.. Był autorem narodowych poematów epickich cenionych ze względu na wyrafinowany język: L'Atlàntida (Atlantyda, 1877) o przygodach Herkulesa w Iberii i Canigó (1886) o wspinaczce na pirenejski szczyt. Tworzył także poezję religijną (Idillis i cants místics – Idylle i pieśni mistyczne, 1879). Jako ksiądz został spowiednikiem rodziny Güell.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1902 Kategoria:Katalońscy poeci