Piotr Szamotulski także jako Piotr z Szamotuł, Piotr Świdwa Szamotulski (ur. ok. 1415, zm. między 24 a 28 września 1473) – rycerz wielkopolski, polski szlachcic herbu Nałęcz, administrator i dyplomata królewski oraz dowódca wojskowy w czasie wojny trzynastoletniej .

Rodzina Był synem Dobrogosta Szamotulskiego herbu Nałęcz oraz Elżbiety herbu Korczak, córki Dymitra z Goraja. Miał trójkę dzieci wojewodę poznańskiego Andrzeja, Annę oraz Barbarę.

Kariera polityczna Pełnił funkcje administracyjne w Koronie Królestwa Polskiego. Był kasztelanem kaliskim, w latach 1447-1450, kasztelanem poznańskim 1450-1473, starostą generalnym Wielkopolski w latach 1460-1473.

Był także dyplomatą króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka. W 1454 był m.in. świadkiem wydania statutów nieszawskich przez króla Kazimierza IV JagiellończykaJan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 291..

Był dowódcą wojskowym w czasie wojny trzynastoletniej z zakonem krzyżackim. W trakcie tej wojny toczonej przez Królestwo Polskie z Zakonem krzyżackim od 1455 dowodził polskimi wojskami zaciężnymi i wojsk gdańskich na Pomorzu Gdańskim. W 1458 dowodził pospolitym ruszeniem w Prusach. Zdobył w 1458 roku zamek krzyżacki zamek w Papowie Biskupim. Był gwarantem pokoju toruńskiego 1466 rokuAntoni Gąsiorowski, Polscy gwaranci traktatów z Krzyżakami XIV–XV wieku, w: Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 2-3, 1971, s. 259..

Życiorys W 1432 Piotr Szamotulski odnotowany został jako świadek w dokumencie swojego ojca Dobrogosta Szamotulskiego. W 1442 był asesorem w sądzie ziemskim we Lwowie. W 1443 odnotowany został jako „domownik królewski” czyli dworzanin. W 1444 król polski Władysław III Warneńczyk zapisał mu 1000 i 500 florenów na Kościanie wraz z przyległymi wsiami: 100 florenów (które Piotrowi winien był Żegota Nekanda z Grzegorzewic w województwie krakowskim oraz 500 florenów za zasługi w wojnie z Turkami na cłach w Poznaniu, Kaliszu, Koninie i Kościanie.

W 1444 Piotr Szamotulski był tenutariuszem Kościana. Sumy zapisane Piotrowi na Kościanie wykupił przed 1464 Łukasz Górka. W 1446 sąd przyznał Piotrowi Szamotulskiemu prawo wykupienia od Jana z Niewiesza za 1895 grzywien dóbr Dupiewo, Dupiewiec, Niepruszewo i Duraczewo, które Dobrogost Szamotulski sprzedał w 1445 Niewieskim. W 1447 Piotr był kolatorem kościoła w Turobinie.

mały|140px|Wieża rycerska (tzw. Baszta Halszki) w Szamotułach z XV wieku

Zobacz też Wojna trzynastoletnia Papowo Biskupie

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Gwaranci pokoju toruńskiego (1466) Kategoria:Hetmani wojsk zaciężnych Kategoria:Kasztelanowie poznańscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Kasztelanowie poznańscy (Zjednoczone Królestwo Polskie) Kategoria:Kasztelanowie kaliscy (Zjednoczone Królestwo Polskie) Kategoria:Ludzie związani z Papowem Biskupim Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Kazimierza IV Jagiellończyka‎ Kategoria:Świadkowie statutów nieszawskich 1454 Piotr Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-krzyżackiej 1454–1466 (strona polska) Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1473 Kategoria:Urodzeni w XV wieku