Per Henrik Enflo (ur. 20 maja 1944 w Sztokholmie) – szwedzki matematyk znany z rozwiązania istotnych problemów otwartych z zakresu analizy funkcjonalnej.
Trzy spośród nich czekały na rozwiązanie ponad czterdzieści lat: problem bazy przestrzeni problem własności aproksymacji problem podprzestrzeni niezmienniczych w przestrzeniach Banacha
Rozwiązując powyższe problemy, Per Enflo opracował nowe techniki, które całymi latami służyły innym badaczom w analizie funkcjonalnej i teorii operatorów. Niektóre z badań Enflo miały duże znaczenie również w innych dziedzinach matematyki (teoria liczb) i informatyki (algebra komputerowa i algorytm aproksymacyjny).
Obecnie Per Enflo jest profesorem emerytowanym na Uniwersytecie Stanowym w Kent. Przedtem wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, Uniwersytecie Stanforda, w École polytechnique pod Paryżem i Królewskim Instytucie Technicznym w Sztokholmie.
W 1972 roku rozwiązał problem matematyczny, postawiony w 1936 roku przez Stanisława Mazura, zawarty w Księdze Szkockiej. Z tego tytułu w tym roku przyjechał do Warszawy, gdzie odebrał od Mazura nagrodę - żywą gęś. thumb|Profesor Mazur wręcza żywą gęś Perowi Enflo za rozwiązanie problemu z Księgi Szkockiej
Per Enflo jest ponadto pianistą i od dzieciństwa grywa koncerty. Interesuje się również matematyzacją kwestii związanych z ewolucją. W 1998 roku postawił m.in. hipotezę kojarzenia się genetycznego przedstawicieli Homo sapiens, z Neandertalczykami, która potem została potwierdzona.
Przypisy Strona 586
Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Szwedzcy matematycy XX wieku Kategoria:Szwedzcy matematycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Nauczyciele akademiccy École polytechnique Kategoria:Nauczyciele akademiccy Królewskiego Instytutu Technicznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Stanforda