Calosoma (Castrida) alternans – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych, podrodziny biegaczy i plemienia Carabini.
Taksonomia Gatunek ten został opisany przez Johana Christiana Fabriciusa w 1792 roku jako Carabus alternans, a jego okaz typowy zdeponowany został w Zoologischen Museums der Universität Kopenhagen. Stephan von Breuning włączył ten gatunek do podrodzaju Calosoma (Callistriga). W 1940 roku Renè Jeannel umieścił go w rodzaju Casrida.
W 1830 roku Maximilian Perty opisał gatunek Calosoma granulatum, który Renè Jeannel w 1940 potraktował jako podgatunek C. alternans. Klasyfikację tę podtrzymała w 1963 roku Tatiana Gidaspow. Terry Erwin nie zgodził się jednak z tym stanowiskiem i uznał C. granulatum za młodszy synonim C. alternans. Montypowość gatunku uznaje również Sandro Bruschi w Calosoma of the World. Z kolei baza Carabidae of the World wyróżnia dwa podgatunki: C. a. alternans i C. a. granulatum.
Gatunkiem siostrzanym dla C. alternans jest Calosoma sayi.
Morfologia Chrząszcze osiągają od 23 lub 24 do 30 mm długości ciała. Ciało wąskie, czarniawe ze słabym miedzianym połyskiem, nieco zielonkawym na głowie i przedpleczu, a narządami gębowymi, odnóżami i czułkami smoliście czarnymi. Mikrorzeźba drobno izodiametryczna, przyćmiona na przedpleczu. Głowa punktowana umiarkowanie grubo. Oczy duże i wyłupiaste. Pokrywy matowe o urzeźbieniu heterodynamicznym. Międzyrzędy pierwszorzędowe i drugorzędowe tej samej szerokości, podczas gdy trzecirzędowe węższe i obniżone. Międzyrzędy 3, 7 i 11 łańcuszkowate, z dużymi, kontrastującymi dołkami. Wszystkie międzyrzędy opatrzone poprzecznymi łuskami. U samic pokrywy wyglądają na rozdęte. Krętarz tylnych odnóży samców o wierzchołku hakowatym. Ich golenie środkowej pary opatrzone małą szczoteczką szczecinek, ułożoną wierzchołkowo-środkowo. Samice na VI sternicie mają zwielokrotnione szczecinki. Populacja zamieszkująca od północnej Argentyny po środkowo-zachodnią Amerykę Południową charakteryzuje się jasnometaliczną grzbietową stroną ciała, nieco bardziej poprzecznym przedpleczem i przednimi stopy samców o trzech członach nasadowych rozszerzonych i opatrzonych oszczecinionymi poduszeczkami pod spodem. Z kolei w Ameryce Środkowej i północnej części Ameryki Południowej dominuje ciemnobrązowy morfotyp.
Biologia i ekologia Gatunek uskrzydlony, przylatujący nocą do światła. Dorosłe i larwy dają się odławiać do pułapek Barbera. Posiada dużą siłę dyspresyjną. W Boliwii spełnia pożyteczną rolę dla plantacji bawełny, gdyż w skład jego pokarmu wchodzą niedorosłe stadia motyli Alabama argillacea i Spodoptera frugiperda.
Chrząszcz ten zasiedla wiecznie zielone gęste lasy nizinne, liściaste skruby, łąki, pola uprawne i plantacje w rejonach tropikalnych i subtropikalnych. W Ameryce Centralnej występuje zarówno w wilgotnych jak i suchych lasach tropikalnych. Aktywne imagines spotykane są głównie w porze deszczowej, od października do kwietnia.
Rozprzestrzenienie Gatunek neotropikalny, sięgający od Argentyny, przez m.in. Paragwaj, Urugwaj, południową i środkową Brazylię, Peru, Wenezuelę, Kolumbię, Gujanę, Panamę, Honduras, Małe Antyle (Trynidad, Martynika, Dominika), po Meksyk i Stany Zjednoczone.
Przypisy
Kategoria:Biegacze Kategoria:Chrząszcze Antyli Kategoria:Chrząszcze Argentyny Kategoria:Chrząszcze Brazylii Kategoria:Chrząszcze Gujany Kategoria:Chrząszcze Hondurasu Kategoria:Chrząszcze Kolumbii Kategoria:Chrząszcze Meksyku Kategoria:Chrząszcze Panamy Kategoria:Chrząszcze Paragwaju Kategoria:Chrząszcze Peru Kategoria:Chrząszcze Stanów Zjednoczonych Kategoria:Chrząszcze Urugwaju Kategoria:Chrząszcze Wenezueli Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1792 roku