thumb|Kamień runiczny z Berezania Kamień runiczny z Berezania – kamień runiczny odnaleziony na wyspie Berezań, u ujścia Dniepru, na terytorium Ukrainy. Pamiątka po wyprawach wikingów szlakiem wschodnim ze Skandynawii do Konstantynopola. Datowany jest na XI wiek.
Zabytek został odkryty w 1905 roku, w trakcie prac wykopaliskowych prowadzonych przez profesora uniwersytetu w Odessie, E. von Sterna, w znajdującym się na Berezaniu kurhanie. Towarzyszył on pochówkowi szkieletowemu i znajdował się koło głowy zmarłego, z inskrypcją zwróconą ku dołowi. Przypuszczalnie nie była to jego pierwotna lokalizacja i został on przeciągnięty w to miejsce później z jakiegoś innego grobowca. Wykonany z wapienia, ma 0,47 m wysokości i 0,48 m szerokości. Jego dolna część nie zachowała się. Wyryta inskrypcja biegnie po łuku wzdłuż brzegów kamienia. Jej treść w transliteracji: krani:kerþi:half:þisi:iftir:kal:fi:laka:sin w transkrypcji: Grani gærði hvalf þessi æftiʀ Karl, felaga sinn co znaczy: Grane wykonał ten grobowiec dla Karla, kompana swego Przypuszczalnie wymienieni w inskrypcji mężczyźni byli kupcami podróżującymi na południe, a na wyspie mogła znajdować się normańska faktoria handlowa. Język i forma inskrypcji wskazują, iż mężczyźni pochodzili z Gotlandii.
Przypisy
Berezań Kategoria:Zabytki w obwodzie mikołajowskim