Rudolf Jacob Johann Kesselring (ur. 16 lipca 1884 w Nowym Chruśnie k. Lwowa, zm. 14 października 1961 w Pfronten-Steinach) – duchowny luterański, profesor Wydziału Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Urodził się w Nowym Chruśnie, kolonii józefińskiej, jako syn Heinricha i Katarzyny z Rückemannów. Pochodził z niemieckiej, ewangelickiej rodziny przybyłej z Saksonii do Galicji w końcu XVIII wieku.
W latach 1884–1900 był uczniem C. K. II Wyższego Gimnazjum z niemieckim językiem wykładowym we Lwowie. W latach 1903–1907 odbył studia w zakresie teologii, historii, geografii i filozofii na Uniwersytecie Wiedeńskim, Uniwersytecie w Lipsku i Uniwersytecie w HalleSylwetka ks. Rudolfa Kesselringa na witrynie galizien-deutsche.de (dostęp: 27 sierpnia 2014).. W 1907 został ordynowany i wprowadzony na urząd wikariusza Superintendentury Kościoła Ewangelickiego b. Galicji i Bukowiny w Białej. W latach 1908–1929 pełnił urząd proboszcza parafii Kościoła Ewangelickiego we Lwowie. W 1910 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie w Czerniowcach, a w 1928 doktora teologii na wydziale teologii ewangelickiej w Wiedniu. Podczas I wojny światowej pełnił funkcję kapelana armii austriackiej w latach 1915–1917 jako Feldkurrat der Reserve. Służył na froncie rosyjskim i włoskim. Początkowo był duszpasterzem przy 106 dywizji obrony krajowej, a następnie od 1917 kierownikiem ewangelickiego duszpasterstwa wojskowego dla Generalnego Gubernatorstwa w Lublinie. Za swoją służbę otrzymał od cesarza Franciszka Józefa I, Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych. Po zakończeniu działań wojennych przeniósł się do Lwowa, obejmując stanowisko II, po czym I proboszcza parafii ewangelickiej augsburskiego i helweckiego wyznania. W 1929 został kapelanem wojskowym - był szefem duszpasterstwa ewangelickiego przy Dowództwie VI, V i X Korpusu (Lwów - Przemyśl). 19 maja 1932 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Wydziału Teologii Ewangelickiej UW i objął po ks. prof. Karolu Serinim Katedrę Teologii Systematycznej, a w 1937 na stanowisko profesora zwyczajnego na Katedrze Teologii Semantycznej Wydziału Teologii Ewangelickiej UW (noszącego wówczas nazwę: Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego) – stanowiska te zajmował do września 1939.; oficjalnie został pozbawiony katedry 17 lipca 1948 r.
Był jednym z niewielu pracowników ówczesnego Uniwersytetu Warszawskiego o korzeniach niemieckich. Uznając się za Niemca w sensie narodowym, czuł się jednak związany z Polską jako państwem.
W czasie okupacji hitlerowskiej podpisał niemiecką listę narodowościową. Pełnił w tym czasie funkcje opiekuna archiwum miejskiego w Nowym Sączu. W 1941 roku opublikował pracę o niemieckim osadnictwie i historii miasta Nowy Sącz pt. Neu-Sandez und Neu-Sandezer Land: Ihre deutsche Vergangenheit und Aufbauarbeit (1230–1940), będącą bezpośrednim powodem pozbawienia katedry na UW w 1948 r.
Po wojnie pracował jako nauczyciel religii w Bayreuth a następnie w Koblencji.
Życie osobiste Od 1908 był żonaty z Heleną z domu Thomke (zm. 1952), córką wicekuratora gminy ewangelickiej w Ost-Bielitz, z którą miał troje dzieci (Johannę, Erwina i Rolfa).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) „za zasługi na polu pracy naukowej i społecznej”. Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych (Austro-Węgry)
Wybrane publikacje Die evangel. Siedlungen Galiziens im josefinischen bis franzisceischen Zeitalter 1772–1822, Lemberg, 1912 Die Einigungsbestrebungen der Evangelischen Kirchen in Polen, Lwów, 1926 Die evangelische Kirchengemeinde Lemberg von ihren Anfängen bis zur Gegenwart [1778–1928]. Zur Feier des 150. jährigen Bestehens der Kirchengemeinde im Auftrag des Presbyteriums dargestellt, Lwów, 1929 Stosunki kulturalne polskie wieku XVI wedle sprawozdania ambasadora angielskiego sir George Carew z roku 1598, Warszawa, 1932 Czego nas współczesnych w Polsce uczą dzieje reformacji? Przemówienie wygłoszone na Akademji Reformacji w Warszawie w dniu 1 XI 1933. Warszawa, 1933 Quo vadis, Ecclesia Evangelica? Krytyczne uwagi odnośnie Kościoła Ewangelickiego Trzeciej Rzeszy, Warszawa, 1934 Ulryk Zwingljusz. W 450 rocznicę urodzin wielkiego teologa i reformatora, Warszawa, 1934 Znaczenie psychoanalizy i psychologji indywidualnej we współczesnym systemie wychowawczym: referaty wygłoszone w Cieszynie 27–29 sierpnia 1935 r. na kursie pracowników wśród młodzieży ewangelickiej w Polsce, Głos Ewangelicki, 1936 Chrześcijaństwo i Kościół w walkach światopoglądowych dni dzisiejszych, Rocznik Teologiczny 2: 37–133. Warszawa 1937 Tolerancja jako zasada i podstawa życia religijnego, moralnego i społecznego cz. I, Rocznik Teologiczny 3: 283–340. Warszawa 1938 Tolerancja jako zasada i podstawa życia religijnego, moralnego i społecznego cz. II, Rocznik Teologiczny 4: 319–415. Warszawa 1939 Neu-Sandez und Neu-Sandezer Land: Ihre deutsche Vergangenheit und Aufbauarbeit (1230–1940), Kraków - Warszawa 1941
Przypisy
Linki zewnętrzne Sylwetka ks. Rudolfa Kesselringa na witrynie galizien-deutsche.de (dostęp: 27 sierpnia 2014). Wykaz publikacji ks. prof. Rudolfa Kesselringa w katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie (dostęp: 27 sierpnia 2014). http://rocznikteologiczny.eu/app/uploads/2018/07/rt-2017_3_02_hintz_badania.pdf
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi dla Duchownych Wojskowych Kategoria:Polscy duchowni luterańscy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy teolodzy protestanccy Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1961