Mieczysław Klimek (ur. 28 października 1913 w Pabianicach, zm. 4 lipca 1995 w Łodzi) – polski inżynier elektryk, specjalista w dziedzinie urządzeń elektrycznych i cieplnych w zastosowaniach włókienniczych, były rektor Politechniki Łódzkiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Jadwigi Klimków. Absolwent Szkoły Rzemiosł i Gimnazjum Państwowego im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach. W 1939 ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej i uzyskał dyplom inżyniera elektryka.

Podczas okupacji, od listopada 1939, był nauczycielem języka niemieckiego w Szkole Rzemiosł (Deutsche Mechanische Berufschule Pabianice). W latach 1940–1941 był więźniem obozu koncentracyjnego. Po zwolnieniu z obozu, w latach 1941–1942 pracował w Fabryce Żarówek w Pabianicach POLAM75 Politechniki Łódzkiej. Profesor Mieczysław Klimek (1913–1995) [dostęp 2024-01-30]..

Po wyzwoleniu w 1945 związał się z przemysłem włókienniczym i został naczelnym inżynierem w upaństwowionych zakładach Krusche i Ender w Pabianicach, a od 1947 dyrektorem Naukowo-Badawczego Instytutu Włókiennictwa w Łodzi. Wówczas to wszedł w skład zespołu organizującego w Politechnice Łódzkiej pierwszy w Polsce Wydział Włókienniczy. W 1948 nadano mu tytuł zastępczy profesora i powierzono utworzenie i kierowanie Katedrą Urządzeń Przemysłowych Zakładów Włókienniczych Politechniki Łódzkiej, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w 1984 roku. Od 1949 roku był dyrektorem Instytutu Włókiennictwa. W 1954 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1963 nominację profesora zwyczajnegoRoman Kubiak - My Pabianiczanie. Agencja Dziennikarzy, 2019, s. 143-144, język polski, .

Jego zainteresowania badawcze obejmowały zagadnienia związane z zastosowaniami przemysłowymi. Wypromował sześciu doktorów. Był honorowym członkiem Stowarzyszenia Włókienników Polskich.

Od 1956 był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego. W 1952 został powołany na stanowisko rektora Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Łodzi, a w latach 1953–1962 był rektorem Politechniki Łódzkiej przez trzy kadencje. W tym czasie sprowadził pierwszą maszynę cyfrową na uczelnię.

Należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1955 do 1969 pełnił funkcję członka Komitetu Miejskiego PZPR w Łodzi. Wchodził również w skład egzekutywy tego komitetu. Był delegatem na III zjazd PZPR.

Ojciec profesora Andrzeja Klimka.

Zmarł 4 lipca 1995 w Łodzi.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/176 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Honorowa Odznaka Miasta Łodzi (19 stycznia 1960)Czesław Żyliński, Pierwsze Odznaki Honorowe Miasta Łodzi Życie Uczelni 3/2010 [dostęp 2024-01-30].

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Komitetów Miejskich PZPR Kategoria:Delegaci na zjazdy PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Pabianicach Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką Miasta Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy włókiennicy Kategoria:Pracownicy Instytutu Włókiennictwa w Łodzi Kategoria:Rektorzy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Więźniowie niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Zmarli w 1995