José René „Pupo” Román Fernández (zm. 1961) – dominikański generał.
Życiorys W okresie w historii Dominikany, kiedy władzę nad nią dzierżył dyktatorski prezydent Rafael Leónidas Trujillo, Roman był mężem jego siostrzenicy i pełnił funkcję „trzeciego człowieka w państwie”Xavier de Marchis, Trujillo, Cezar tropików w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 68 (po samym Trujillo i szefie służb bezpieczeństwa SIM Arturo Espaillata). Był ministrem sił zbrojnych oraz bliskim współpracownikiem Trujillo, co nie przeszkodziło mu w 1961 przyjąć zlecenie na zabójstwo Trujillo od amerykańskiego konsula na Dominikanie – Henry’ego Dearborna. Doprowadził do zamordowania Rafaela Trujillo 30 maja 1961, jednak nie potrafił wykorzystać tego do obalenia jego zwolenników. Nie udało mu się ich aresztować łącznie z synami Trujillo takimi jak Ramfis. Ostatecznie spisek zakończył się klęską spiskowców, kiedy Zacarias – szofer Trujillo – przeżył zamach na prezydenta i podał SIM rysopisy zamachowców, zaś Arturo Espaillat powiadomił Romana o śmierci wodza – na widok Arturo Espaillata Roman wszystko wyjawił, obawiając się, że odkrył on intrygę. Plan przekazania rządów juncie cywilno-wojskowej został zniweczony, a rodzina Trujillo przejęła – na krótki, jak się później okazało, okres – władzę.
Generał Pupo Roman został ukarany za swój udział w spisku śmiercią w torturach nadzorowanych osobiście przez Ramfisa Trujillo.
Osierocił dzieci Álvaro i José René.
Przypisy
Bibliografia Xavier de Marchis, Trujillo, Cezar tropików w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 68-69 Mario Vargas Llosa, Święto kozła
Kategoria:Dominikańscy generałowie Kategoria:Dominikańscy ministrowie Kategoria:Ofiary tortur Kategoria:Zamachowcy Kategoria:Zmarli w 1961