Quasiksiężyc, quasisatelita – obiekt koorbitalny, który pozostaje w pobliżu większego ciała niebieskiego (np. planety) okrążającego ten sam obiekt centralny (np. gwiazdę) w ciągu wielu okrążeń, ale nie jest związany grawitacyjnie z tym ciałem. Jest to specyficzny przypadek obiektu pozostającego w rezonansie orbitalnym 1:1 z większym ciałem.

Mechanika mały|Diagram orbity quasisatelity W Układzie Słonecznym znane są małe ciała, które krążą po orbitach wokół Słońca, ale nie oddalają się od planet (bądź dużych planetoid). Takie ciało ma okres orbitalny równy okresowi obiegu planety wokół Słońca, ale inny (generalnie większy) mimośród orbity. Kiedy quasisatelita o orbicie bardziej ekscentrycznej niż planeta jest dalej od Słońca niż ona, w pobliżu aphelium, zgodnie z drugim prawem Keplera porusza się wolniej, przez co w układzie odniesienia związanym z planetą porusza się w przeciwną stronę. Z kolei bliżej peryhelium jest bliżej Słońca niż planeta, porusza się szybciej i wyprzedza planetę; w efekcie wydaje się krążyć wokół niej, jakby był księżycem obiegającym ją ruchem wstecznym. Trajektoria ruchu nie jest jednak krzywą zamkniętą, a quasisatelita okrąża planetę poza granicą jej strefy Hilla (strefy dominacji grawitacyjnej), przez co nie może być uznany za prawdziwego satelitę. Przyciąganie planety wpływa jednak na ruch quasiksiężyca, przez pewien czas nie pozwalając mu zanadto zmienić orbity i zdryfować dalej od planety, jak również za blisko niej. Niektóre obiekty, zależnie od parametrów orbity, mogą zmieniać charakter swojego ruchu względem planety, przechodząc z orbit quasisatelitarnych na orbity o kształcie podkowy i na odwrót.

Znane obiekty Najbardziej stabilnym znanym quasisatelitą Ziemi jest planetoida , która znajduje się od 38 do 100 razy dalej od Ziemi niż Księżyc. Planetoida ta towarzyszy naszej planecie od początku XX wieku i przewiduje się, że pozostanie na podobnej orbicie przez następne kilka stuleci. Znanych jest więcej quasiksiężyców Ziemi: , , i .

W 2014 roku było znanych sześć quasiksiężyców Jowisza, obserwowano także quasisatelity towarzyszące Saturnowi, Neptunowi, Wenus, Plutonowi, Ceres i Weście. Stabilność „orbit” quasisatelitarnych rośnie wraz z odległością od Słońca, teoretycznie obiekty towarzyszące Uranowi i Neptunowi mogą być quasisatelitami przez czas porównywalny do czasu istnienia Układu Słonecznego (~4,5 mld lat).

Największym znanym obiektem pozostającym w relacji quasisatelitarnej z planetą jest , quasiksiężyc Neptuna o średnicy ok. 250 km.

Pod koniec lat 80. XX wieku uczeni ze Związku Radzieckiego umieścili sondę Fobos 2 na orbicie wokół Marsa, quasisatelitarnej względem jego księżyca Fobosa. Misja zakończyła się niepowodzeniem z powodu awarii komputera pokładowego.

Zobacz też Trojańczycy

Przypisy

Kategoria:Mechanika nieba