Lista postaci ze świata wiedźmina – artykuł o charakterze zbiorczym dotyczący postaci fikcyjnych będących częścią świata wiedźmina wymyślonego przez Andrzeja Sapkowskiego.

Kompania wiedźmina Kompania wiedźmina – grupa postaci, która z Geraltem na czele wyruszyła w podróż, by odnaleźć lub pomścić Ciri.

Oprócz wiedźmina w skład grupy wchodzili: jego przyjaciel bard Jaskier (Julian Alfred Pankratz wicehrabia de Lettenhove), łuczniczka Milva (Maria Barring), wampir Regis (Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy), nilfgaardzki zdrajca skazany na śmierć Cahir oraz rozbójniczka, którą Geralt uratował przed powieszeniem – Angoulême.

Jaskier w połowie drogi zostaje ze swą ukochaną (księżną Anną Henriettą) na zamku Beauclair w Toussaint. To ratuje go przed śmiercią na zamku Stygga, w którym poległa reszta towarzyszy wiedźmina. Cahir ginie z rąk Leo Bonharta, Milva zostaje postrzelona z łuku, Angouleme zostaje dźgnięta sulicą, wykrwawia się na rękach Ciri, Regis zostaje stopiony zaklęciem przez maga Vilgefortza.

Geralt z Rivii

Jaskier

Cahir aep Ceallach Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach był młodym grafem pochodzącym z Vicovaro. Jego matką była Mawr, ojcem Ceallach, był prawnukiem Dyffryna.

Cahir został wyszkolony i służył dzięki znajomości języka wspólnego – znał go dzięki matce – w wywiadzie Nilfgaardu. Podczas najazdu na Cintrę udało mu się zabrać z pola walki i uprowadzić Ciri, jednak dziewczynka uciekła od niego. Cahir, za niewykonanie rozkazu dostarczenia jej cesarzowi Emhyrowi var Emreisowi został skazany na wieloletnie więzienie. Od tego momentu stał się jednak postacią z koszmaru Ciri, rycerzem w hełmie ze skrzydłami ptaka.

Po kilku latach Cahir, jako osoba znająca wygląd Ciri, został wysłany przez cesarza Emhyra na wyspę Thanedd w celu ponownego uprowadzenia dziewczyny. Po raz kolejny nie wywiązał się z tego zadania, został także raniony przez Ciri w walce. Od tej pory był ścigany przez wywiad Nilfgaardu. Został przypadkowo uwolniony przez Milvę i Geralta z Rivii podczas przekazania go w ręce wywiadu nilfgaardzkiego. Dołączył do początkowo niechętnej mu drużyny Geralta, mającej na celu uratowanie Ciri, ponieważ kochał ją od kiedy zobaczył ją po raz pierwszy, w płonącej Cintrze. Chciał odkupić swe winy, przeprosić księżniczkę i błagać ją o wybaczenie. Jak z czasem wyznaje Geraltowi, pokochał nie dziecko, ale piękną, młodą dziewczynę z wytatuowaną różą w pachwinie, którą widywał w snach i wizjach – czyli taką Ciri, jaką stała się po przystąpieniu do bandy Szczurów.

Cahir zginął podczas ataku na cytadelę Stygga, siedzibę czarodzieja Vilgefortza, z ręki Bonharta, notabene usiłując ochronić Ciri.

W serialu Wiedźmin Netfliksa w rolę Cahira wcielił się Eamon Farren.

Emiel Regis Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy to ⁣członek kompanii Geralta z Rivii, wampir wyższy, cyrulik. Miał 428 lat według ludzkiej rachuby czasu, zaś 642 lata według rachuby elfów. Regis występuje w książkach: Chrzest ognia, Wieża Jaskółki i Pani Jeziora. Pojawia się także w grach Wiedźmin 3: Krew i wino i Gwint: Wiedźmińska gra karciana.

Wygląd Regis wygląda jak szczupły mężczyzna w średnim wieku. Ma szpakowate włosy, garbaty nos oraz czarne, błyszczące oczy. Jego blada cera kontrastuje z ciemnym ubiorem. Nosi ze sobą torbę z ziołami, których zapachem przesiąknął.

Życiorys Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy urodził się w roku 839, jako potomek rozbitków osiadłych na Kontynencie po Koniunkcji Sfer. W przeszłości Regis uzależniony był od spożywania krwi, która działała na niego niczym alkohol. Został przez to złapany przez chłopów, którzy poćwiartowali go, pozbawili głowy oraz zakopali w ziemi na 50 lat - tyle zajęła mu regeneracja z obrażeń. Emiel przestał w związku z tym pić krew i stał się bardziej ostrożny.

W Chrzcie Ognia bohaterowie spotykają go na elfim cmentarzu Fen Carn, gdzie podaje się za cyrulika zbierającego zioła. Emiel zaprasza ich na noc do domu i częstuje bimbrem. Przyłącza się potem do ich drużyny, choć ujawniając swą wampiryczną naturę traci na ich zaufaniu. Bohaterowie obawiają się jego nadludzkich umiejętności wampira wyższego. Wbrew stereotypom jest on odporny na światło słoneczne, przebicie kołkiem i czosnek. Ponadto jest w stanie przybierać postać ogromnego nietoperza i jest niezwykle odporny na ogień i obrażenia. Regis posiada również potężne zdolności regeneracyjne, jest niemal nieśmiertelny. Wielokrotnie wykazywał się inteligencją oraz obszerną wiedzą w wielu tematach, wobec czego bywał niewygodnym partnerem w dyskusji. W czasie wędrówki wampir podważa jednak wszystkie stereotypy powodujące obawy towarzyszy. Cyrulik staje się przyjacielem pozostałych członków zespołu, doradzając Geraltowi podczas podejmowania decyzji oraz chroniąc kompanów przed niebezpieczeństwami.

Regis bierze udział w finalnej potyczce na cytadeli Stygga, gdzie dołącza do walki Geralta i Yennefer z Vilgefortzem. Przy użyciu potężnego zaklęcia Vilgefortz wtapia wampira w jedną z kolumn sali zamkowej, tym samym kończąc jego życie.

W adaptacjach W dodatku do gry Wiedźmin 3: Dziki Gon o tytule Krew i wino okazuje się, że dzięki krwi wampira Dettlaffa zdołał się zregenerować. Za polski dubbing postaci odpowiadał Jan Frycz, z kolei w wersji angielskiej głosu użyczył Mark Noble. Regis został uznany za jedną z najlepszych postaci gry przez miesięcznik PC Gamer.

Milva Maria Barring, czyli Milva (przez elfów nazywana Sor'ca, czyli Siostra) była łuczniczką pochodzącą z wsi w Górnym Sodden.

MIlva pochodziła z rodziny myśliwych i została nauczona strzeleckiego rzemiosła przez ojca. Uciekła jednak z domu z powodu ojczyma i podróżując przez świat wpadła w pułapkę w lesie Brokilon. Zawarła pakt z Eithné z Brokilonu, na mocy którego została uwolniona. Przeprowadzała rozbite komanda Scoia’tael przez rzekę Wstążkę oraz jako sabotażystka prowadziła karne ekspedycje ludzi na Brokilon, wprost w zasadzki przygotowane przez driady.

Na prośbę Geralta leczącego rany (po rebelii czarodziejów na Thanedd) w Brokilonie opuszczała las driad i zasięgała informacji o sytuacji politycznej na świecie. Będąc świadoma nieuniknionej interwencji Nilfgaardu w Brugge, ruszyła za wiedźminem i Jaskrem, ratując ich podczas starcia z wysłannikami Vattiera de Rideux spotykającymi się z havekarami (przemytnikami). Postanowiła prowadzić Geralta oraz Jaskra przez Brugge.

Nad Chotlą, gdy dołączył do nich Regis, sama już nie wiedziała z jakiego powodu podróżuje z wiedźminem. Gdy wszyscy zostali rozbici w wyniku nilfgaardzkiego ataku na obóz uchodźców, Milva dzielnie walczyła o odzyskanie koni kompanii z chłopskimi uciekinierami. Wówczas to z opresji uratował ją Cahir. Nad Jarugą, gdzie „oficjalnie” sformowała się wiedźmińska kompania, Milva postanowiła towarzyszyć Geraltowi, aż do skutku – czyli odnalezienia i oswobodzenia Ciri. Wkrótce wydało się jednak, że jest w ciąży – z elfem, z którym spędziła noc w obliczu niebezpieczeństwa pozbawienia życia ze strony pogoni ścigającej ich aż do Wstążki.

Milva poroniła po bitwie o Most na Jarudze. Zaopiekował się nią Regis oraz medycy z korpusu królowej Meve, do którego dołączyli po bitwie. Gdy wyzdrowiała, wiedźmińska kompania zdezerterowała z lyrijskiej armii i ruszyła na południe. Milva zakończyła swą żałobę po dziecku w symboliczny sposób – ścięła warkocz tuż przy karku. Podróżowała z wiedźminem dalej na południe, gdzie podczas jesiennego Ekwinokcjum rozdzieliła walczących Geralta i Cahira. Walczyła wraz z nimi ze sługusami Słowika i Schirrú – wysłannika Vilgefortza, na rubieżach Toussaint oraz w Caed Myrkwid – gdzie drużyna została schwytana przez Dębostwora i znalazła w końcu poszukiwanych druidów. W Toussaint, podobnie jak reszta drużyny, odczuwała zgnuśnienie i nieróbstwo.

Wzięła udział w szturmie wiedźmińskiej kompanii na Styggę – cytadelę Vilgefortza. Tam, osłaniając drogę drużynie przed ostrzałem wrogich łuczników, została śmiertelnie postrzelona przez łucznika z armii Skellena. Umarła jako pierwsza z kompanii na rękach Geralta i Cahira.

W Starszej Mowie „Milva” oznacza kanię.

Angoulême Angoulême pochodziła z Cintry. Była córką jednej z tamtejszych szlachcianek.

Sigismund Dijkstra Sigismund Dijkstra to szef wywiadu króla Vizimira z Redanii.

Krew elfów Szpiedzy Dijkstry i Filippy Eilhart tropią Jaskra w Oxenfurcie. Dijkstra wypytuje Jaskra o Geralta z Rivii i Ciri, gdy ten jednak zaprzecza, jakoby cokolwiek było mu na ten temat wiadome i powtarza Dijkstrze „oficjalną wersję” o śmierci Lwiątka z Cintry, ten puszcza poetę wolno.

Czas pogardy Dijkstra uczestniczy w puczu po uroczystym bankiecie na zjeździe czarodziejów na Wyspie Thanedd, który ma za zadanie oczyścić środowisko magów ze szpiegów Cesarza Nilfgaardu. Główni podejrzani – członkowie Kapituły, Vilgefortz z Roggeveen, Artaud Terranova, Francesca Findabair – zostają aresztowani i zakuci w kajdany wykonane z dwimerytu, który uniemożliwia noszącemu je korzystanie z magii, a w wypadku usiłowania rzucenia czaru, wywołuje odruchy wymiotne. Geralt, który napatoczył się do holu, w którym w tym czasie Dijkstra wraz z Redańczykami i czarodziejką Keirą Metz aresztował Artauda Terranovę. Dijkstra zaprowadził wiedźmina do Filippy Eilhart, która zadecydowała, że szpieg ma zabrać Geralta do Loxii, gdzie po akcji udali się Redańczycy, skąd potem mieli zaokrętować na statek zwany „Spada”. Na trakcie ku Loxii Dijkstra ujawnia wiedźminowi powód, dla którego go uratował. Chce, żeby Geralt wyciągnął z Aretuzy Ciri. Wyjaśnia, że nie zrobił tego sam, obawiając się skandalu (wspomina, że „dwanaście dziewcząt z pierwszych rodów Redanii” uczy się w szkole) oraz że rektorka Aretuzy, Margarita Laux-Antille nie wydała by mu księżniczki, a Geraltowi wyda z pewnością. Na pytanie, czemu miałby to robić, szpieg odpowiada wiedźminowi, że zabierze Ciri do Tretogoru, pod opiekę Vizimira. Tłumaczy, że plany Czterech Królów zmieniły się znacznie względem Lwiątka i że jej znaczenie dla polityki Nordlingów znacznie wzrosło (wcześniej chciano ją zabić, by Cesarz Nilfgaardu nie mógł jej poślubić). Informuje też, że o tym planie nie wie Filippa Eilhart, bo Dijkstra działa teraz z osobistego rozkazu króla. „Riv” zaczął walczyć z Redańczykami, podczas walki zjawił się Jaskier, niosąc miecz wiedźmina. Wiedźmin wykręcił szpiegowi nogę w kostce, by ten nie mógł go ścigać i zbiegł wraz z poetą.

Chrzest ognia W Chrzcie ognia Dijkstra odnajduje kryjówkę Vilgefortza, ale okazuje się, że nie ma w niej Ciri. Wspomniany jest też fort, w którym wywiad Redanii trzyma specjalnych więźniów – nieludzi oraz Nilfgaardczyków, którzy bez wyjątków giną na stryczku.

Pani Jeziora W „Pani Jeziora” opisany jest atak na Dijkstrę przez grupę zabójców. Wcześniejsza rozmowa Dijkstry z Filippą Eilhart w czasie defilady zwycięstwa oraz późniejsze wyznanie Dijkstry w rozmowie z Reuvenem („powiedziałem jedno słowo za dużo niewłaściwej osobie”) wskazuje, iż zabójcy zostali nasłani przez Filippę po tym, jak Dikstra w czasie defilady nieopatrznie zdradził jej, iż wie, że to Filippa stała za zamachem na króla Vizimira. Ponieważ Dijkstra spodziewał się ataku zabójców, udaje mu się umknąć, natomiast zabójcy spotykają jego sekretarza Oriego Reuvena. Prowadzona jest też rozmowa pomiędzy Boreasem Munem, pewnym pielgrzymem oraz elfem (prawdopodobnie Faoiltarną). W pewnym momencie, pielgrzym przedstawia się jako Sigi Reuven. Jest to aluzja do imienia Dijkstry i nazwiska Oriego, sugerująca, że szpieg by uciec przed śmiercią połączył swoje nazwisko z nazwiskiem sekretarza i umknął za granice krajów Nordlingów. Na to, iż pielgrzymem był Dijkstra, wskazuje również jego wyznanie iż spóźnił się na defiladę zorganizowaną po podpisaniu pokoju Cintryjskiego (Dijkstra się spóźnił) oraz wiedza pielgrzyma o szczegółach rokowań, poprzedzających podpisanie tego pokoju.

poza „Sagą o Wiedźminie” W napisanym wcześniej niż Saga opowiadaniu „Coś się kończy, coś się zaczyna” epizodycznie występuje „poseł króla Sigismunda”.