Romuald Ganowicz, ps. „Grom” (ur. 7 lutego 1898 w Koninie, zm. 24 października 1993 tamże) – plutonowy rezerwy Wojska Polskiego, podporucznik Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Ludwika Ganowicza i Teodory z Piaseckich. W 1915, po ukończeniu czterech klas Gimnazjum w Kazaniu, został wcielony do Wojskowej Drużyny Inżynieryjnej. Była to pomocnicza jednostka Armii Rosyjskiej, zajmująca się budową dróg, mostów i fortyfikacji. W sierpniu 1918 powrócił do Konina. Trzy miesiące później w Kaliszu wstąpił do 2 pułku ułanów Grochowskich. W jego szeregach uczestniczył w walkach z Czechami na Śląsku Cieszyńskim oraz z Ukraińcami w Małopolsce Wschodniej. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Pod Wiersznicą 1 października 1920 poprowadził brawurową szarżę przeciwko tyralierze bolszewickiej, wywołując tym panikę w szeregach nieprzyjaciela. Za ten bohaterski czyn odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari numer 3083 (30 czerwca 1921)G. Łukomski, Ganowicz Romuald [w:] Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945, t. 2 (1914-1921), cz. 2, Koszalin 1993..
Zdemobilizowany w stopniu plutonowego, pod koniec 1920 zajął się zarządzaniem majątkami ziemskimi. Najpierw w Pakości koło Mogilna, a od 1926 w Nieliszu koło Zamościa. Od 1930 gospodarował w odziedziczonym rodzinnym majątku Radzewo w ówczesnym powiecie śremskim. W latach 1931–36 był Prezesem tamtejszego Kółka RolniczegoSprawozdania Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych za lata 1931/32, 1932/33, 1935/36..
W marcu 1940 został wysiedlony do powiatu tarnobrzeskiegoM. Rutkowska, Lager Glowna: niemiecki obóz przesiedleńczy na Głównej w Poznaniu dla ludności polskiej (1939-1940), Poznań 2008, s. 192.. Objął posadę zarządcy w gospodarstwie Chybie pod Grębowem. W grudniu 1940 wstąpił do ZWZ. Awansowany do stopnia podporucznika, objął stanowisko zastępcy dowódcy placówki Grębów, należącej do obwodu tarnobrzeskiego w okręgu krakowskim ZWZ – AK. W majątku Chybie odbywały się kursy podchorążych tarnobrzeskiego Obwodu AK. W ramach Akcji „Burza” − razem z żołnierzami AK placówki Grębów − wyszedł z podziemia, meldując wojskom sowieckim gotowość do współpracy. Ostrzeżony o grożącym mu aresztowaniu, ukrywał się od października 1944.
Tuż po wojnie powrócił do swojego majątku w Radzewie. W dniu 31 stycznia 1945, podczas uproszczonych wyborów do Sejmiku Powiatowego, został wybrany Przewodniczącym Powiatowej Rady Narodowej w Śremie, a później radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z ramienia Stronnictwa LudowegoŻyciorysy członków Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu (1945-1949), APP, Zespół 53/472/0, jedn. 12, s. 24-25.. Z własnego gospodarstwa utrzymywał się do chwili skonfiskowania go przez władze komunistyczne. W późniejszym okresie pracował jako inspektor w zakładach mięsnych. W 1955 zamieszkał w Koninie. Tu zmarł w wieku 95 lat i został pochowany na cmentarzu parafialnym.
Życie prywatne Ożenił się w 1922 z Haliną z Gorgolińskich (1901−1970) − późniejszym żołnierzem AK ps. „Halszka”. Mieli dwóch synów: Andrzeja (1923−1996), żołnierza AK ps. „Kazek”, inż. rolnika oraz Michała (1926−2007), żołnierza AK ps. „Nel”, łącznika dowódcy placówki Grębów, doktora nauk weterynaryjnych mieszkającego w Lesznie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3083 – 30 czerwca 1921
Przypisy
Uwagi
Bibliografia
B. Szwedo, Kawalerowie Virtuti Militari Ziemi Tarnobrzeskiej, Tarnobrzeg-Sandomierz 2001, s. 37-38. Tarnobrzeg 1998, s. 39. Małopolski słownik biograficzny uczestników działań niepodległościowych: 1939-1956, t. 10, Kraków 2008, s. 54-55.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Koninie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941 Kategoria:Przewodniczący Prezydiów Powiatowych Rad Narodowych Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1993