Klasyfikacja Müller AO – klasyfikacja złamań kości, opublikowana w 1987 przez Fundację AO jako metoda klasyfikowania urazów w zależności od ich lokalizacji i ciężkości. "AO" jest skrótem z języka niemieckiego "Arbeitsgemeinschaft für Osteosynthesefragen", poprzednika Fundacji AO.
Ogólna klasyfikacja złamań kości długich W klasyfikacji złamań kości długich system ten pozwala opisać złamanie w oparciu o pięcioelementowe oznaczenie alfanumeryczne.
LokalizacjaMorfologiaKośćSegmentTypGrupaPodgrupa1/2/3/41/2/3/(4)A/B/C1/2/3.1/.2/.3
Lokalizacja Najpierw każde złamanie otrzymuje dwie cyfry w zależności, której kości dotyczy i w jakim jej segmencie:
1234KośćKość ramiennaKość promieniowa i Kość łokciowaKość udowaKość piszczelowa i Kość strzałkowaSegmentCzęść proksymalnaTrzonCzęść dystalnaKostki podudzia
Typ Następnie każde złamanie otrzymuje literę (A,B,C) opisującą staw objęty złamaniem:
SegmentABC1PozastawoweBrzeżne stawowePrzezstawowe2ProsteTypu klinaWielofragmentowe3PozastawoweBrzeżne stawowePrzezstawowe
Wyjątkami są:
LokalizacjaABC11 – część proksymalna kości ramiennejPozastawowe, jednofragmentowePozastawowe, dwufragmentoweStawowe31 – część proksymalna kości udowejPozastawowe, okolica krętarzowaPozastawowe, szyjkaStawowe, głowa44 – kostki podudziaPodwięzozrostowePrzezwięzozrostoweNadwięzozrostowe
Grupy i podgrupy Na koniec każde złamanie otrzymuje dwie cyfry określające morfologię złamania.
Dla złamań w obrębie trzonu:
TypGrupa123A – prosteSpiralneSkośnePoprzeczneB – typu klinaSpiralneBendingZłożoneC – wielofragmentoweSpiralneOdcinkoweNieregularne
Dla złamań w obrębie części proksymalnej i dystalnej:
TypGrupa123A – pozastawoweProsteTypu klinaZłożoneB – brzeżne stawoweRozszczepienneWgniecenioweRozszczepienno-wgniecenioweC – stawoweProste stawowe, proste przynasadoweProste stawowe, złożone przynasadoweZłożone stawowe, złożone przynasadowe
Przypisy