Karl Löwith (ur. 9 stycznia 1897 w Monachium, zm. 26 maja 1973 w Heidelbergu) – niemiecki filozof, idealista.
Wykładał na uniwersytecie w Marburgu w latach 1928–1936 i w Tokio w latach 1936–1941. Od 1941 do 1952 pracował w USA, a od 1952 na uniwersytecie w Heidelbergu.
Poglądy filozoficzne Löwitha ukształtowały się pod wpływem nietzscheańskiej filozofii życia, fenomenologii późnego Husserla oraz egzystencjalizmu Heideggera.
Wybrane publikacje Kierkegaard und Nietzsche. Frankfurt am Main, 1933. Heidegger: Denker in dürftiger Zeit. Stuttgart, 1953. Weltgeschichte und Heilsgeschehen, 3rd ed. Zürich . Wissen, Glaube und Skepsis [2nd ed.]. Göttingen, 1958. Gesammelte Abhandlungen: Zur Kritik der geschichtlichen Existenz. [Stuttgart, 1960.] Die Hegelsche Linke. Stuttgart, 1962. Gott, Mensch und Welt in der Metaphysik von Descartes bis zu Nietzsche. Göttingen, 1967.
Artykuły Can there be a Christian Gentleman? „Theology Today”, kwiecień 1948.
W Polsce ukazały się Historia powszechna i dzieje zbawienia, Wydawnictwo ANTYK, Kęty 2002. Od Hegla do Nietzschego. Rewolucyjny przełom w myśli XIX wieku, wyd. KR, Warszawa 2003. Bóg, człowiek i świat w metafizyce od Descartes'a do Nietzschego, Fundacja Augusta hr. Cieszkowskiego, Warszawa 2023
Przypisy
Kategoria:Niemieccy filozofowie XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1973