Jan von Ermeller herbu własnego (zm. po 1676 roku) – major piechoty wojsk koronnych.
Życiorys Daty życia nieznane. Z pochodzenia Niemiec, z rodziny mieszczańskiej osiadłej w Warszawie. Z zamiłowania i zawodu żołnierz, w 1673 był kapitanem wojsk koronnych. Wyróżnił się podczas z wojny z Turcją. W 1673 podczas sejmu, na wniosek hetmana Jana Sobieskiego, za zasługi wojenne król Michał Korybut Wiśniowiecki przyjął Jana Ermellera w poczet szlachty polskiej, wraz z przywilejem nobilitacji otrzymał herb własnySeweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom III, s. 386.. W 1676 jako oficer w randze majora, dowodził kompanią w regimencie piechoty generała Marcina Kątskiego. Regiment ten stacjonował w twierdzach w Białej Cerkwi i w Pawłoczy.
Żonaty z Franciszką z Tauzów. Od 1676 na mocy przywileju królewskiego był tenutariuszem wsi Bibiampol, Konary i Żuków w starostwie sochaczewskim.
Przypisy
Bibliografia Marek Wagner, Słownik Biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku, tom I, Oświęcim 2013, s. 83
Kategoria:Cudzoziemcy w wojsku I Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie piechoty armii koronnej Kategoria:Nobilitowani przez Michała Korybuta Wiśniowieckiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1672–1676 (strona polska)