Kaplica św. Rocha – rzymskokatolicka kaplica cmentarna na katolickim cmentarzu w Międzyrzecu Podlaskim.
Historia Kaplica została wzniesiona na cmentarzu katolickim (ówcześnie obojga obrządków – łacińskiego i unickiego) w 1839, zastępując starszy budynek drewniany; nekropolia istniała od 1807. W 1884 budynek został przekształcony w zwykły dom przedpogrzebowy, zaś trzy lata później zaadaptowany na kaplicę prawosławną (od 1874 na nekropolii istniała kwatera tego wyznania). Prawdopodobnie już w 1915 obiekt został zrewindykowany na rzecz Kościoła łacińskiego i pięć lat później powtórnie wyświęcony. W latach 2002–2003 miał miejsce gruntowny remont obiektured. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006, s. 186..
Architektura Kaplica św. Rocha jest budowlą klasycystyczną, wzniesioną na planie ośmioboku, murowaną i otynkowaną. Wejście do budynku zdobione jest portalem zdobionym dwiema półkolumnami, zamkniętym nadwieszonym łukiem. Dach kaplicy jest ośmiopołaciowy i zwieńczony czworoboczną sygnaturką z gałką z krzyżem. W tylnej ścianie budowli wmurowane są trzy granitowe tablice nagrobne: Jana Kozłowskiego i Jana Kozawińskiego (odpowiednio z 1833 i 1867); trzecia tablica jest nieczytelna, widoczne jest jedynie imię zmarłego – Stanisław.
We wnętrzu kaplicy znajduje się ołtarz z obrazem patrona kaplicy, wykonany prawdopodobnie po rewindykacji obiektu przez katolików w 1915.
Przypisy
Kategoria:Kaplice w województwie lubelskim Rocha Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Rocha Kategoria:Zabytki nieruchome w Międzyrzecu Podlaskim Kategoria:Kaplice w diecezji siedleckiej