Grzebieniopalczyk europejski (Acanthodactylus erythrurus) – gatunek gada z rodziny jaszczurkowatych (Lacertidae). Niezagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania i środowisko Występuje na Półwyspie Iberyjskim i w północno-zachodniej Afryce.
Zamieszkuje na suchych i gorących terenach o podłożu piaszczystym, słabo porośniętym roślinnością. Występuje także na nadmorskich plażach i w innych ekosystemach, jednak nie jest tam pospolity.
Występowanie podgatunków Acanthodactylus erythrurus atlanticus Boulenger, 1918 – Maroko, Atlas Średni, północne stoki Atlasu Wysokiego, równiny na północ i zachód od Atlasu. Acanthodactylus erythrurus belli Gray, 1845 – wschodnie równiny Maroka i Algierii. Acanthodactylus erythrurus erythrurus (Schinz, 1833) – Półwysep Iberyjski. Niektórzy autorzy wyróżniają też czwarty podgatunek: Acanthodactylus erythrurus lineomaculatus Duméril & Bibron, 1839
Opis Jaszczurka długości 23 cm, o krępym ciele. Głowa krótka, wysoko wysklepiona. Ogon wyjątkowo długi, u samców u nasady wyraźnie zgrubiały. Grzybkowate łuski rozwinięte są tylko na czwartym palcu tylnych łap. Ubarwienie zmienne. Grzbiet zwykle szary lub szarobrązowy, z 10 jasnymi paskami, przerywanymi małymi plamkami. Boki z jasnymi, ciemno obrzeżonymi plamami. Brzuch białawoszary. Dolna strona ogona u młodych osobników i samic żywoczerwona. Młode osobniki pokryte są kontrastowymi, czarno-białymi paskami.
Tryb życia Pełną ruchliwość osiąga jedynie w prażącym słońcu. Porusza się bardzo zwinnie, choć może również skradać się bardzo powoli.
A. erythrurus jest jajorodny. Samica składa od 4 do 6 jaj.
Gatunek niezagrożony wyginięciem. Trend jego populacji ocenia się jako stabilny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jaszczurkowate Kategoria:Łuskonośne Europy Kategoria:Łuskonośne Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1833 roku