Zamek w Zaborze () – zabytkowy zamek w Zaborze – wsi w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Zabór.
Obiekt położony jest w Niecce Zaborskiej, w pobliżu Jeziora Zaborskiego, około 5 km od rzeki Odry, wśród kompleksów leśnych.
Historia Barokowy zamek (pałac) przebudowany został w latach 1745 i 1957. Od XVIII w. własność hrabiego Fryderyka Augusta Cosel (1712–1770), syna króla Polski Augusta II i Anny Cosel; następnie książąt na zamku w Siedlisku: Johanna Carla ks. von Schönaich-Carolath (1716–1791), żonatego z Johanną Wilhelminą ks. Anhalt-Köthen (1728-1786), i ich młodszego syna Ferdinanda (1763-1805). Ostatnią właścicielką pałacu przed II wojną światową była Hermina (1887–1947), druga żona cesarza Niemiec, Wilhelma II Hohenzollerna (1859–1941), mieszkająca w pałacu do ślubu w 1922 i w latach 1941–1945. Od 1956 w pałacu mieściło się prewentorium przeciwgruźlicze dla dzieci, od 1976 – sanatorium dziecięce, a od 1998 – Centrum Leczenia Dzieci i Młodzieży. Zamek wraz z folwarkiem, w skład którego wchodzą: trzy oficyny, oficyna (obecnie szkoła), stajnia (obecnie hotel), kostnica, szklarnia, dwa budynki gospodarcze oraz parkiem stanowi zespół zamkowy.
Architektura Nad głównym wejściem w kartuszu herby: Johanna Carla ks. von Schönaich-Carolath i jego żony Johanny Wilhelminy ks. Anhalt-Köthen.
Przypisy
Kategoria:Zamki w województwie lubuskim Kategoria:Pałace w województwie lubuskim Kategoria:Zabytki w powiecie zielonogórskim Zamek