Dzi

Dzi – połączenie liter używane w ortografii współczesnego języka polskiego, mające kilka realizacji fonetycznych. W zależności od położenia oraz budowy słowotwórczej wyrazu może być: trójznakiem, odczytywanym jako głoska [] (w alfabecie slawistycznym: [ʒ́]), np. nadzieja dwuznakiem i literą, co odczytywane jest jako połączenie głosek [] + [] (w alfabecie slawistycznym: [ʒ́] + [i]), np. nadziwić się literą i dwuznakiem, co odczytywane jest jako połączenie głosek [] + [] (w alfabecie slawistycznym: [dʹ] + [ź]), np. nadziemny połączeniem trzech liter, odczytywanych jako trzy głoski [] + [] + [] (w alfabecie slawistycznym: [dʹ] + [ź] + [i]), np. przedzimowy Najczęściej dzi odczytywane jest albo jako pojedyncza głoska [] (np. dziadek, dzień), albo jako połączenie [] (np. dziwny, dzik). W tym pierwszym przypadku występuje wyłącznie przed samogłoskami w obrębie tego samego wyrazu (np. dziób), natomiast przed spółgłoskami oraz na końcu wyrazu dźwięk [] zapisywany jest jako dź (np. niedźwiedź).

Przypisy

Kategoria:Trójznaki alfabetów łacińskich Kategoria:Polskie dwuznaki i trójznaki