Józef Łukomski (ur. 8 lipca 1920 w Sławsku Górnym, zm. 29 kwietnia 1996 w Warszawie) – polski malarz i rzeźbiarz.
Życiorys W latach 1950–1955 studiował w Centralnej Akademii Sztuk Pięknych w Pekinie, później malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1962 uzyskał dyplom w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja.
thumb|Grób Józefa Łukomskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Uprawiał sztukę z pogranicza malarstwa rzeźby i tkaniny. Tworzył cykle, najbardziej znane to „Totemy”, „Epitafia” , „Sarkofagi” i ”Portrety”. Pierwsze obrazy-reliefy z cyklu „Epitafia” powstały w 1970.
W 1977 reprezentował Polskę na Biennale w São Paulo. Wiele jego dzieł łączyło elementy obydwu tych dziedzin (obrazy-reliefy). Najbardziej znany jest z symbolicznych, ekspresyjnych aranżacji przestrzennych. Wiele z nich miało formę cykli, m.in. „Totemy”, „Epitafia”, „Sarkofagi” i „Portrety”.
Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-3-1b)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
Nagrody Nagroda Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1979) Nagroda na wystawie „Polska. Krajobraz, ludzie, idee” w BWA w Sopocie (1981)
Przypisy
Bibliografia Biogram w culture.pl
Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy rzeźbiarze współcześni Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1996