thumb|Samolot Lublin R.XIII, taki, na jakim zginął Franciszek Horski Feliks Maksymilian Horski (ur. 17 maja 1895 w Czechach), zm. 6 października 1934 koło Barczy) – porucznik żandarmerii pilot Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 17 maja 1895 we wsi Czechy, w ówczesnym powiecie brodzkim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Leona i Pauliny z Bernackich. 1 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 2 Pułku Ułanów. 4 kwietnia 1917 został mianowany na stopień wachmistrza żandarmerii polowej Legionów Polskich przy Stacji Zbornej w Przemyślu. 28 lipca 1919 w stopniu podchorążego pełnił służbę w 2 Dywizjonie Żandarmerii Wojskowej na stanowisku dowódcy plutonu żandarmerii Siedlce. W tym czasie otrzymał pismo pochwalne z Ekspozytury Żandarmerii Polowej przy Dowództwie Wojska Polskiego na Galicję Wschodnią. Później został awansowany na chorążego. W 1925, jako ekstern, zdał maturę w Państwowym Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy. 22 czerwca 1926 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 5. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 2 Dywizjonu Żandarmerii w Lublinie. W styczniu 1927 został odkomenderowany do Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu. 15 lipca 1927 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 lipca 1927 i 5. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 4 października 1927 został przeniesiony służbowo do Dywizjonu Szkolnego Żandarmerii w Grudziądzu, w charakterze słuchacza Kursu Aplikacyjnego Oficerów Młodszych Żandarmerii z równoczesnym zwolnieniem z zajmowanego stanowiska na czas pobytu na kursie. 2 marca 1928, po ukończeniu kursu, objął obowiązki oficera ewidencyjnego, a później adiutanta dywizjonu. W lipcu 1929 został przeniesiony do 1 Dywizjonu Żandarmerii w Warszawie. Ostatnio na stanowisku dowódcy 3. plutonu żandarmerii. Zgłosił się na kurs pilotażu w 1 Pułku Lotniczym. Po uzyskaniu uprawnień pilota latał ochotniczo w sztabowej eskadrze treningowej tego pułku.
Zginął śmiercią lotnika 6 października 1934 w wypadku w Górach Świętokrzyskich. Dokładne miejsce upadku samolotu Lublin R.XIII nr SP-56X (w wyniku awarii silnika) nie jest obecnie znaneSamolot wojskowy spadł pod Masłowem. Pilot zabity mechanik lekko ranny, Gazeta Kielecka Nr 92 z 8 października 1934, s. 4.. Ciało pilota (mechanik został jedynie lekko ranny) sprowadzone zostało do Jarosławia, gdzie spoczęło na miejscowym cmentarzu.
27 czerwca 1935 został pośmiertnie awansowany na kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 w korpusie oficerów żandarmerii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 4 lutego 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych – 1923 „za czyny orężne w bojach Legionów Polskich” Brązowy Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej NiepodległościTu ogłoszono, że zostanie pochowany 9 października 1934 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych w Polsce Kategoria:Podoficerowie żandarmerii Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich