Jean Finot (wł. Jan Jakub Finkelhaus) (ur. 8 maja 1858 w Warszawie lub 26 maja 1856 w Pińczowie, zm. 25 kwietnia 1922 w Paryżu, Francja) – polski i francuski podróżnik, dziennikarz, działacz społeczny.
Życiorys Pochodził z rodziny polskich Żydów, prawdopodobnie studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie postanowił podróżować po Europie. Na stałe zamieszkał w Paryżu, gdzie został dziennikarzem, powierzono mu stanowisko redaktora naczelnego Revue des revues. Już wówczas na łamach tego czasopisma ogłosił swoje radykalne poglądy sprzeciwiające się rasizmowi. Potwierdził je w wydanej w 1905 książce Le Préjugé des races (Stronniczość ras), w której oparł swoje poglądy o lamarkizm, głoszący że nie istnieje w ujęciu historycznym pojęcie czystości ras, które wielokrotnie krzyżowały się ze sobą. Książka ta została w 1906 przetłumaczona na język angielski i wywołała naukową dyskusję dotyczącą rasizmu oraz teorii czystości ras ludzkich. W efekcie tych działań w 1911 odbył się w Londynie kongres naukowy skupiający antropologów. W późniejszym czasie Jean Finot stał się propagatorem walki z alkoholizmem, opublikował broszury potępiające produkcję i sprzedaż alkoholu oraz dość radykalnie głoszące potępienie uzależnienia od produktów alkoholowych.
W uznaniu zasług dla jego działań na rzecz jedności ras przyznano mu w 1896 tytuł kawalera, a w 1906 oficera Legii Honorowej. Akademia Nauk Społecznych i Politycznych przyznaje co dwa lata nagrodę imienia Jeana Finota.
Publikacje Po polsku Bohater wieku: Szkic z życia społeczno-politycznego Anglii; Nauka szczęścia; Obrazki z życia północno-wschodniej Afryki; Z podróży po Norwegji; Po francusku Français et Anglais devant l'anarchie européenne /1904/; La Philosophie de la longévité /1906/; Le Préjugé des races /1906/; La Science du bonheur /1909/; L'Union sacrée contre l'alcoolisme /1910/; La Charte de la femme… suivie d'une enquête sur le vote politique des femmes en France /1910/; L'Agonie et la Mort des races /1911/; Préjugé et Problème des sexes /1912/; Progrès et Bonheur /1914/; Civilisés contre Allemands (la grande croisade) /1915/; Le Roi-alcol /1915/; Saints, initiés et possédés modernes /1918/; L'Agonie et la Naissance d'un monde /1918/; Prolongeons la vie ! /1920/; L'Atelier des gens heureux /1922/; Sa Majesté l'Alcool /1922/.
Bibliografia Ellis Cashmore, Encyclopedia of Race and Ethnic Studies Routledge, 2013 (), s. 157-158; Jennifer Michael Hecht The Solvency of Metaphysics: The Debate over Racial Science and Moral Philosophy in France, 1890-1919 Isis, vol. 90, no 1, marzec 1999, s. 1-24; Jennifer Michael Hecht The End of the Soul: Scientific Modernity, Atheism, and Anthropology in France Columbia University Press, 2003 (), s. 267. Jean Finot w Encyklopedii Gutenberga Jean Finot w serwisie Biblionetka
Linki zewnętrzne Publikacje Jeana Finota w bibliotece Polona
Kategoria:Eseiści francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy antropolodzy Kategoria:Francuscy dziennikarze prasowi Kategoria:Francuscy eseiści XX wieku Kategoria:Francuscy redaktorzy naczelni Kategoria:Francuscy socjolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polscy eseiści XX wieku Kategoria:Polscy pisarze podróżnicy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1922