Earl Jesse Battey, Jr. (ur. 5 stycznia 1935, zm. 15 listopada 2003) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza.
Przed rozpoczęciem sezonu 1953 podpisał kontrakt jako wolny agent z Chicago White Sox, w którym zadebiutował 10 września 1955 w meczu przeciwko New York Yankees jako pinch hitter. W kwietniu 1960 w ramach wymiany zawodników i 150 tysięcy dolarów przeszedł do Washington Senators, klubu, który rok później przeniósł siedzibę do Bloomington w stanie Minnesota i zmienił nazwę na Minnesota Twins.
Jako jego zawodnik pięć razy był wybierany do Meczu Gwiazd i trzy razy zdobył Złotą Rękawicę. Z powodu często odnoszonych kontuzji, 3 listopada 1968 podjął decyzję o zakończeniu kariery zawodniczej. W 2004 został pośmiertnie wprowadzony do Minnesota Twins Hall of Fame.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło5× All-Star 1962¹, 1962², 1963, 1965, 19663× Gold Glove Award 1960, 1961, 1962
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Chicago White Sox Kategoria:Baseballiści Washington Senators (1901–1960) Kategoria:Baseballiści Minnesota Twins Kategoria:Ludzie urodzeni w Los Angeles Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2003