Marian Buczyński (ur. 2 lutego 1891 w Mariampolu) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 lutego 1891 w Mariampolu jako syn Konstantego. W 1917 uzyskał dyplom lekarza. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 112. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 5. W latach 1923–1924 był komendantem Szpitala Rejonowego Lida, pozostając oficerem nadetatowym 3 batalionu sanitarnego w Grodnie. W kwietniu 1924 został przydzielony do 77 pułku piechoty w Lidzie na stanowisko starszego lekarza pułku. W kwietniu 1925 został ponownie przydzielony do Szpitala Rejonowego w Lidzie na stanowisko komendanta. W 1926, po likwidacji szpitala, pełnił służbę w Garnizonowej Izbie Chorych w Lidzie. W sierpniu 1929 został przeniesiony do 77 pułku piechoty. 2 grudnia 1930 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 5. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. Do 1939 pełnił służbę na stanowisku starszego lekarza 77 pułku piechoty.
Inny Marian Buczyński (ur. 1893, syn Mikołaja) figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938, „za zasługi w służbie wojskowej”) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (23 grudnia 1933, „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mariampolu Kategoria:Ludzie związani z Lidą Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Oficerowie 3 Batalionu Sanitarnego Kategoria:Oficerowie 77 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Podpułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w XX wieku