thumb Włókniczek skórkowaty (Byssomerulius corium (Pers.) Parmasto) – gatunek grzybów z rodziny Irpicaceae.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji: Irpicaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum).
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1801 Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Thelephora corium. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu w roku 1967 Erast Parmasto. Synonimów nazwy naukowej ma około 50. Niektóre z nich: Byssomerulius confluens (Schwein.) Lindsey & Gilb. 1978 Merulius corium (Pers.) Fr. 1828 Meruliopsis corium (Pers.) Ginns 1976 Merulius chilensis Speg. 1924 W 2003 r. Władysław Wojewoda podał polską nazwę włókniczek skórkowaty, wcześniej w polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako stroczek skórkowaty lub włókniczek skórzasty, a w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała nazwę stroczynek skórkowaty (dla synonimu Merulius corium).
Morfologia Owocnik Jest zmienny morfologicznie, jednak od podobnych gatunków dość łatwy do odróżnienia, ze względu na pergaminowaty wygląd. Jest płaski, rozpostarty na podłożu i ściśle do niego przylegający, ale o brzegach odginających się. Jest cienki – ma grubość 0,2–1 mm, ale osiąga szerokość i długość nawet kilkudziesięciu centymetrów. Powierzchnia młodych owocników jest biała, gładka, później brzegi coraz bardziej odginają się od podłoża, a powierzchnia owocników staje się kremowa, bladożółtawa, żółtoochrowa, lekko czerwonawa lub szarawa, nieregularnie siatkowana lub porowato-dołkowana. Zmarszczenia na powierzchni przyjmują labiryntowaty kształt. Cechy mikroskopowe Strzępki cienkościenne lub nieznacznie grubościenne, o szerokości 2–6 (8) μm, proste z przegrodami, na których z rzadka występują podwójne sprzążki. Są słabo inkrustowane, rozgałęziają się regularnie pod ostrym kątem. Cystyd brak, ale czasami występują bazydiole. Podstawki długo zgrubiałe, zwężone, 4-sterygmowe, proste, z przegrodami w podstawie. Mają rozmiar 17–40 × 4–6 μm. Zarodniki elipsoidalne, cylindryczne, proste, czasami, lekko zakrzywione. Mają rozmiar 4,5–9 × 2,3–4,5 pm, są gładkie, cienkościenne, szkliste, zwykle z centralną kroplą oleju, nieamyloidalne.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Azji, Afryce, Australii, Ameryce Północnej, Południowej i Środkowej. Gatunek jest szeroko rozpowszechniony na półkuli północnej, ale zdecydowanie częściej na obszarach o klimacie umiarkowanym. W Polsce jest bardzo pospolity.
Rośnie na martwych, opadłych gałęziach drzew i krzewów liściastych. Występuje w lasach, parkach, zaroślach, najczęściej w nadrzecznych łęgach, nad brzegami rzek i potoków.
Owocniki są jednoroczne. Saprotrof powodujący białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Irpicaceae