Gieorgij Nikołajewicz Danelija (; , Giorgi Danelia; ur. 25 sierpnia 1930 w Tyflisie, zm. 4 kwietnia 2019 w Moskwie) – radziecki i rosyjski reżyser filmowy oraz scenarzysta pochodzenia gruzińskiego. Ludowy Artysta ZSRR (1989). Laureat Nagrody Państwowej ZSRR (1978) oraz Nagrody Państwowej Federacji Rosyjskiej (1996).
Życiorys W 1955 roku ukończył studia architektoniczne w Moskwie. Następnie przez rok pracował w Instytucie Projektowania Miast. Odbył dwuletni kurs reżyserski zorganizowany przez wytwórnię filmową MosfilmKazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 45.. W trakcie studiów zrealizował razem z Igorem Tałankinem etiudę szkolną pt. „Też ludzie” (ros. Тоже люди), która była oparta na fragmentach „Wojny i pokoju” Tołstoja. Film pt. Sierioża będący adaptacją utworu Wiery Panowej przyniósł obu reżyserom popularność i zdobył nagrody na międzynarodowych festiwalach filmowychEdward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 235–236..
Innym znanym także w Polsce był film Danelii z lat 60. „Chodząc po Moskwie” („Я шагаю по Москве”), w którym główny bohater Kola, grany przez młodego Nikitę Michałkowa, spacerując w moskiewskim metrze śpiewa tytułową piosenkę „A ja idę, chodzę po Moskwie” („А я иду, шагаю по Москве”), popularną w latach sześćdziesiątych w Rosji i w krajach socjalistycznych. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w MoskwieМогилы знаменитостей. Московский некрополь. ДАНЕЛИЯ Георгий Николаевич (1930 – 2019).
Wybrana filmografia 1959: Też ludzie (); 1960: Sierioża (); 1962: Droga do przystani (); 1963: Chodząc po Moskwie (); 1965: Trzydzieści trzy (); 1969: Nie smuć się! (); 1973: Przygody Hucka Finna (); 1975: Afonia (); 1977: Mimino (); 1979: Jesienny maraton (); 1982: Łzy płynęły... (); 1987: Kin-dza-dza! (); 1990: Paszport (); 1993: Nastya (); 1995: Orzeł i ogony (); 2000: Fortuna (); 2013: Ku! Kin-dza-dza ().
Nagrody i odznaczenia Nagrody i odznaczeniaДанелия Георгий Николаевич, kino-teatr.ru.: Zasłużony Działacz Sztuk RFSRR (1965) Ludowy Artysta RFSRR (1974) Ludowy Artysta ZSRR (1989) Nagroda Państwowa ZSRR (1978) – za film Mimino Order Znak Honoru Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1980) Państwowa Nagroda Federacji Rosyjskiej (1996) w dziedzinie kinematografii – za filmy fabularne: Paszport («Паспорт»), Nastia («Настя»), Orzeł i reszka («Орёл и решка»)Указ Президента Российской Федерации от 29 мая 1997 г. № 532 «О присуждении Государственных премий Российской Федерации в области литературы и искусства 1996 года»
Przypisy
Bibliografia Galina Dołmatowska, Irina Szyłowa, Sylwetki radzieckiego ekranu, przeł. z ros. Marek Dzierwajłło, Wydawnictwo Progress, Moskwa 1980, s. 86–96. Danielija Gieorgij w bazie portalwiedzy.onet.pl
Kategoria:Gruzińscy reżyserzy filmowi Kategoria:Gruzińscy scenarzyści Kategoria:Radzieccy reżyserzy filmowi Kategoria:Radzieccy scenarzyści Kategoria:Rosyjscy reżyserzy filmowi Kategoria:Rosyjscy scenarzyści Kategoria:Zasłużeni Działacze Sztuk RFSRR Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej Federacji Rosyjskiej Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR Kategoria:Ludowi Artyści ZSRR Kategoria:Ludowi Artyści RFSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Laureaci nagrody Nika Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Ludzie urodzeni w Tbilisi Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2019